"ફૂલવાડી"

શબ્દગંગાની હૃદય-ઉર્મિ એટલે ફૂલવાડી

હું અભાગી દીકરી !

” Daddy,don’t bother me, I know what i am doing, I am old enough take care of myself. Don’t try to got mad on me or beat me otherwise I will call the police and you will go to jail..do you understand that””(ડેડી,મને પરેશાન ના કરો, મને ખબર કે મારે શું કરવું જોઈએ.મારી ઉંમર પ્રમાણે મારી બધી જવાબદારીનું મને ભાન છે,મારી પણ જરીએ ગુસ્સે કે મારવાની કોશીષ કરી છે તો હું તુરત પોલીસને બોલાવીશ અને તમે જેલભેગા થશો..ખબર પડી ?). મારી ઉંમર માત્ર બાર વર્ષની હતી.મારી જાતને ખોટી રીતે પ્રોટેકટ કરવા હું ગુસ્સામા આવી  અને ચીસો પાડી મારી ડેડીને બોલતા બંધ કરી દેતી.

શિકાગોમાં જન્મેલી, મા-બાપને મોટી ઉંમરે થયેલું એકનું એક સંતાન.ઘણાંજ લાડ-ઉછેરેમાં ઉછરેલી,માંગુ તે મળે ! ડેડીને ઍપ્લાઈન્સીસનો હોલસેલ બીઝનેસ હતો , ફાયનાન્સીયલ રીતે અમો ઘણાંજ સુખી હતાં.મમ્મી ઘણીવાર ડેડીને કહેતીઃ “તમોજ ટિન્કુડીને બગાડો છો, ઘરના કોઈ પણ કામકાજ મદદ નથી કરતી, દીકરીની જાત છે અને સાસરે મોકલતા પહેલાં થોડું ઘરકામ ,રસોઈ શિખી લે તો તેણીને સાસરે કોઈ પણ જાતનો વાંધો ના આવે,…”
પણ ડેડી હંમેશા હસી કાંઢતાઃ

“મારી ટિન્કુડીને તો હું  અહીં અમેરિકામાં પરણાવાનો છું અને એ પણ તેણીની પસંદગીનો છોકરો. અહીં ક્યાં કોઈ છોકરા પરણ્યાબાદ મા-બાપ સાથે રહેતાં હોય છે? તું ખોટી ચિંતા કરે છે.તને ખબર છે કે અહીં હસબન્ડ-વાઈફ બન્ને જોબ કરતાં હોય એટલે બહારનું વધારે  ખાતા હોય છે અને હવે તો બધું તૈયાર મળી રહે છે..મારી ટિન્કુડીને ખોટી રીતે ના પજવ..”

મારે બે રૂમ હતાં એક સુવા માટે અને બીજો રૂમ રમવા માટે..મારો રમવાના રૂમમાં ૧૦૦ મોસ્ટ એકસપેન્સીવ  ડોલી,..સ્ટફ એનિમલ્સ અને મને ગમતી ગેઈમ્સ હતી. એક  પ્રિન્સેસની જેમ રહેતી હતી..ડ્રેસ પણ એટલાજ એક્સપેન્સીવ ખરીદતી પણ બેત્રણ  વખત પહેર્યા બાદ ના ગમે એટલે ગારબેજ માં જાય. આવા લાડકોડમાં હું બહુંજ જિદ્દી વલણની બની ગઈ..
” Mom, I told you so many times that Do not come to my room without knocking on my door. I am so mad on you..(  મૉમ, મને તને કેટલી વખત કીધું છે કે મારા રૂમમાં આવતા પહેલા ડોર પર ટકોરા મારી ને આવવાનું…હું તારા પર બહુંજ નારાજ છું)… ‘સોરી બેટી સોરી.. મારાથી ભુલ થઈ ગઈ…પણ જમવાનું તૈયાર  છે તું જમી લે..મૉમ..તને ખબર છે કે મને  રોજ રોજ રોટલીને શાક નથી ભાવતા. મારે મેક્સીકન ફુડ ખાવું છે…
“ઑકે..બેટી…હું હમણાંજ બહાર જઈ તારો ભાવતો ટાકો અને બરીટો લઈ આવું છું.”

“લક્ષ્મી હોલ”માં મારી ૧૩ બેર્થ ડેની પાર્ટીમાં ૨૦૦થી વધારે ગેસ્ટ બોલાવી એક ભવ્ય પાર્ટી કરી અને યાદ છે કે પાર્ટીબાદ હું મારી બેનપણી માર્થાને ત્યાં નાઈટ સ્પેન્ડ કરવા ગઈ!! તેણીના રૂમમાં અમો ત્રણ બેનપણી હતી અને રાત્રીની બાર વાગે માર્થા જે મારીજ ઉંમરની હતી તે કીચનમા જઈ કોલ્ડ બીયરના કેન લઈ આવી.. Hay,guys..let celebrate Tunku’s 13th birthday!!…I said…”No..Martha.”  “Do not be silly..You are not a small babby anymore…..” (  હે..ચાલો આપણે ટિન્કુની ૧૩મી વર્ષગાંઠ ઉજવીએ…મે..ના કહી…”હે..ગાંડી ના થા”…હવે તું સાવ નાની બેબી નથી રહી”)..અમો ત્રણ જણાએ આખું બીયરનું કેન ખાલી કરી નાંખ્યું..પેલીજ વખત પીધેલ…તેથી થોડા આંખે અંધારા આવ્યા..પણ માર્થાએ તો ખાલી કેન  બહાર ગારબેજ-કેનમાં નાંખી આવી એને કશી બીયરની અસર થઈ નહીં.  એના પેરન્ટ્સ ને કશી ખબર ના પડી.પછી તો મોસ્ટ ઓફ ધ વીકેન્ડ ,  જુદી જુદી બેનપણી સાથેજ ગાળતી…પેરન્ટસને પણ કશી ખબર નાપડે કે અમો ત્યાં એકલા રૂમમાં શું કરીએ છીએ! કોઈવાર સ્મોકીંગ…કોઈવાર સ્કોચ તો કોઈવાર બેનપણીના ઘેરે એડ્લ્ટસ મુવી…મોડી રાતે જોતા હોઈએ…

“બેટી, તારા ગ્રેડમાં હવે “સી” અને ” ડી”આવે  છે..સ્ટડીમા પણ કશું ધ્યાન આપતી  નથી.” “મૉમ, મને મારી જવાબદારીનું ભાન પડે છે..તું અહીં ભણી  નથી તેથી તને શું  ભાન પડે કે  ભણવાનું કેટલું હાર્ડ હોય છે.” “બેટી…સારા ગ્રેડ આવે તો ભવિષ્યમાં તારા માટેજ સારુ છે કે તને સારી યુનિવર્સિટીમા  એડમિશન મળી જાય.” “મમ્મી…મારે તારું લેકચર નથી સાંભળવું..તું મારા રૂમ માંથી જા મારે હોમવર્ક કરવાનું હજું બાકી છે…પણ મમ્મી રૂમ માંથી જતી રહે એટ્લે  બોયફ્રેન્ડ-ગર્લફ્રેન્ડ સાથે અલ્લા-ગલ્લા..!

હાઈસ્કુલમાં છેલ્લા વર્ષમાં હું ત્રણ ત્રણ સબજેક્ટમાં  ફેઈલ થઈ…ફાયનલી’ હાઈસ્કુલ ડ્રોપ-આઉટ” યુવાનીના જોરદાર ટોરનેડોના ચકરાવામાં ચડેલીએ ભણવામાં કશું ધ્યાન  આપ્યું નહી.યુવાનીના ટોરનેડોમાં જે પણ વચ્ચે આવે તેનો વિનાશ કરતી કરતી…મારા મમ્મી-ડેડીને એવા ચકરાવે ચડાવ્યા કે એક દિવસ મમ્મી બોલી ઊઠીઃ” આ કરતાં તો વાઝણી રહી હો તો…. “રીમા..છોરૂ કછોરૂ  થાય..હા પણ આટલી હદે દીકરી પહોચે! એને વર્ષની અંદર ત્રણ..ત્રણ મુવીંગ વાયોલન્સની ટ્રાફીક  ટિકિટ મળવાથી એનું ડ્રાયવીંગ કાયસન્સ સસ્પેન્ડ થઈ ગયું અને તમે..લોયર પાછળ ૨૦૦૦-૩૦૦૦ ડોલરનું પાણી કર્યું.. બે થી ત્રણ વખત કાર એકસીડન્ટ કર્યા..અને ઈન્સ્યુરન્સ્નું  પ્રિમયમ ત્રણ ઘણુ થઈ ગયું…અને હાઈસ્કુલમાં થી ડ્રોપ કરી..આ તમારા વધારે પડતાં લાડના પરિણામ છે…”હા..રીમા…તેને માટે તું મને જવાબદાર ગણી શકે! મેં જ તેણીએ જે માંગ્યું તે આપ્યું..સોળમી બર્થ ડે માં લેક્સસ કાર  આપાવી ટીન્કુંએ તેનો ગેરલાભ લઈ..બોયફ્રેન્ડ સાથે રખડી ખાધું..સ્કુલે પણ નહોતી જતી એ પણ મને ખબર પડી..મારી જાતેજ મારા પગ પર લોન-મુવર ચલાવ્યું છે.

જુઓ તો કોનો ફોન  છે ?  હલ્લો! This is collect call from MS. Tina…are you going to accept this call ?Yes..mam..yes…(મીસ ટીનાનો કલેકટ કોલ ( ફોન સ્વિકારનાર પાર્ટીએ ફોનનો ચાર્જ આપવો પડે) છે…આપ સ્વિકાર શો? હા,,,જરૂર હા…ડેડી..હું જેલ માં છું..Please bail me out..(મને જલ્દી છોડાવો_.ટિન્કું ધ્રુસકે ધ્રુસકે રડતી હતી..કઈ જેલમાં? સીટીજેલમાં…હું હમણાંજ આવ્યો…રીમા જલ્દી મારી સાથે ચાલ..એ.ટી.એમમાં થી ત્રણસો ચારસો ડોલર કેશ લઈ  સીટીજેલમાં જવું પડ્શે..શું થયું એ તો કહો..હું તને કારમાં બધી વાત કરૂ છુ…ટિન્કુએ ડિપાર્ટમેન્ટ સ્ટોરમાંથી ૫૦૦ ડોલર્સ વર્થ કાંડા ધડિયાળની ચોરી કરી હતી અને વિડિયો કેમેરામાં ઝડપાતા પોલીસને હવાલે કરવામાં આવી હતી…
ટિન્કું , આવા સંસ્કાર તને આવ્યા ક્યાં થી? ડેડી.. અત્યારે મારી સાથે બહું માથકુટ ના કરો..મને આરામ કરવા દો..મારું મગજ ઠેકાણે નથી..ટિન્કું એ મરુઆના-ડ્ર્ગ્સ બાય કરવા આ ચોરી કરી હતી. ૧૦.૦૦૦ ડૉલર્સ લોયરની ફી બાદ ટિન્કુંને વર્ષના પ્રોબેશન પર મુકી…

“રીમા, આપણા સમાજ માં આપણું કશું માન-પાન રહ્યું નથી ..મિત્રો પણ આપણાંથી દૂર દૂર ભાગે છે…કોઈ પણ આપણાં ઘેરે આવતાં પણ ડરે છે…હું તો હવે કંટાળી ગયો છું…સલીલ, હું સમજી શકું છુ..આપણે ટિન્કુંને સુધારવા બધાજ પ્રયત્નો કર્યા પણ કશું વળ્યું નહી…પ્રોબેશન ટાઈમમાં પણ એ D.W.I(DrivinWhile Intoxicated) માં પકડાઈ અને પાછી બીજી ૧૦ વર્ષની જેલની સજા પડી.પૈસાનું  પાણી કરતાં   એ કોઈ રીતે સુધરતી નથી અને સમાજમાં આપણને કેટલી નામોશી મળે છે?  કોઈની સાથે હવે સંબંધ રહ્યાં નથી..શું કરીશું?

“રીમા. ચાલ આપણે બધો બીઝનેસ વેંચી દઈ અમદાવાદ મુવ થઈ જઈએ…હવે આ દીકરી આપણાં હાથમાં રહી નથી..એની મેળે કઈ ભાન આવે..તો જ એ સાચી હકીકત સમજી શકશે…બસ પ્રભુ પાસે પ્રાર્થના કરીએ કે એને સદબુદ્ધી આપે!
મારા પેરન્ટસ ઈન્ડીયા મુવ થઈ ગયાં પણ મને એની કશી અસર થઈ નહીં..એક પછી એક બીજા ક્રાઈમમાં સંડોવાતી ગઈ! I Became a street girl( હું એક રખડું વેશ્યા જેવી બની ગઈ)..Street life is no fun(રસ્તાના રખડું  જિંદગી બહું સારી નથી હોતી)..એ મારા એક ભયંકર અનુભવથી થઈ..એક દિવસ રાત્રે બે વાગે ડ્ર્ન્ક થઈ સાવ એકાંત રસ્તા પર પડી હતી..અને એ સમયે મારા પર Gang rape(સામુહિક બળાત્કાર)..થયો..હું કાંઈની ના રહી..પોલીસ પણ મારી વાત સાંભળવા તૈયાર નહોતી..શું કરુ? કોઈ પણ મને મદદ કરવા તૈયાર નહોતું..કાઉન્ટી હોસ્પિટલમાં મારી સારવાર  થઈ…આંખ ખુલી ત્યારે જિંદગીના ૩૫ વર્ષ વિતી  ગયાં હતાં..શું કરુ? મારા મા-બાપ મને યાદ કરતાં હશે!એ મને માફ કરશે?
બહુંજ મહેનત બાદ જોબ મળી.   એક નવી દુનિયા જન્મી! “MOTHER AGAINST DRUNK DRIVER”(પીધેલ ડ્રાયવર વિરૂધ મા)..”drug awareness”( ડ્ર્ગ્સ અંગે સાવચેત) જેવી સંસ્થામાં સેવા આપવા લાગી.જ્યારે જાગી ત્યારેજ ખબર પડી કે મેં જિંદગીના સુંવર્ણ દિવસોને મેં મારી જાતેજ સ્મશાન ઘાટ ઉતારી દીધા હતાં!..વેલ!.એક નવી જિંદગી! એક નવો રસ્તો!

અમદાવાદ એર્પોર્ટ પર આવી..બસ મમ્મી-ડેડીને સરપ્રાઈઝ આપું! એમનું સરમાનું મેં એક મિત્ર દ્વાર મેળવી લીધું હતું! એરેપોર્ટ પર ટેકસીના પૈસાભરી ડ્રાયવરને સરનામાં પ્રમાણે સવારના પાંચ વાગે સેટલાઈટ પર આવેલા  ડેડી-મમ્મી બંગલે પહોંચી…બેલ માર્યો! એક અજાણ્યો માણસ ડોર પર આવ્યો..મે પૂછ્યું…”સલિલભાઈ અને રીમાબેનનું આ ઘર છે ?..હા…પણ તમે ? હું એમની દીકરી ટિન્કું!!! “ઓહ…આવો આવો. હું ભીખો..ઘરનો નોકર છું..” ” પણ  મારા મમ્મી -ડેડી  હજું સુતા છે ? એમને જલ્દી જગાડ..એમને હું સરપ્રાઈઝ આપવા માંગું છું. જલ્દી જગાડ!..ટિન્કુંબેન…રીમા શેઠાણીની યાદશક્તીતો જતી રહી છે.એને કશું યાદ રહેતું નથી ..કોઈને પણ ઓળખી શકતા નથી.  શું બકે છે? હા..પણ ડેડી? સલિલ સાહેબ ને તો ગુજરી ગયાં બે વર્ષ થઈ ગયાં. હું ભાગી પડી! હું જ ટોરનેડો બની આ ઘરમાં જન્મી અને ઘરનો સર્વનાશ કરી દીધો! મમ્મી! કહી મમ્મીના રૂમ તરફ દોડી!…મમ્મી બેબાકળી જાગી ઉઠી..બોલી..”મારી ટિન્કુંડી આવી?”,,હા મમ્મી..હું તારી ટિન્કુંડી? ખબર નહીં મમ્મીએ મને ઓળખી કે નહી..પણ એતો તુરજ ઘસઘસાટ ઊંઘી ગઈ!

મે 31, 2011 Posted by | ટુંકીવાર્તા, લઘુકથા, વાચકને ગમતું, સ્વરચિત રચના | 10 ટિપ્પણીઓ

વાંચું છું…


અભણ છું પણ સદાયે સ્પષ્ટ ઝંઝાવાત વાંચું છું,
હું   જ્યારે હસ્તરેખા વાંચું, ઉલ્કાપાત  વાંચું છું.

અભણ છું,મિત્ર મારા!પણ તમારા ભાવ વાંચું છું,
તમારા    કારણે    મળતી મને નિરાંત  વાંચું છું.

ઘડીભરનો    સમય કાઢી હું મારો હાથ  વાંચું છું,
નવું તો શું  મળે? આઘાત પર આઘાત વાંચું છું.

ગમે છે,સાંભળું;  તારા વિષે કોયલ જે બોલે છે,
ટહુંકતી, ટહુકાની મધથી મીઠી સોગાત વાંચું છું.

પ્રિયે! ઓ   જિંદગી  મારી! તને  ખુબ ચાહું છું,
હ્ર્દનાં  પૃષ્ઠ ખોલી-ખોલી  આખી રાત  વાંચું છું.

મને ડુબાડવાને, શાહીનો  ખડીયો જ કાફીએ છે,
તમે જે વ્યર્થ લાવ્યા તે  સમંદર સાત  વાંચું છું.

-હર્ષદ ચંદારાણા

મે 30, 2011 Posted by | ગમતી ગઝલ, મને ગમતી કવિતા | 1 ટીકા

બંધુક્ની ગોળી !

બંધુક્ની ગોળી!
 
છોડી હશે… ધિક્કારથી!
ગુસ્સેથી ! નફરતથી!

બસ,,એતો નીકળી પડી…
ના રોકી રોકાશે…સીધી..
કોઈ માનવીને વીધી,
મૃત્યુંને હવાલે કરી…
લાશ ઢળતી કરી.
લોહીમાં સ્નાન કરી…
તોયે….
ના કોઈ દુઃખ કે લાગણી!
એ તો નફ્ફ્ટ..
ખુદ રહી સલામત!

મે 26, 2011 Posted by | સ્વરચિત રચના | 1 ટીકા

ભીખારણ….!

 

                        હું અને રીટા બન્ને દર વર્ષે નવેમ્બર-ડીસેમ્બરમાં ઈન્ડીયા ફરવા જઈએ જેથી વેધરમાં થોડી ઠંડક થઈ  હોય અને ફરવાની પણ મજા આવે.રીટા પોતે અમદાવાદમાં જન્મેલી અને ત્યાંજ ભણી-ગણી મોટી થયેલી તેથી અમો એ અમદાવાદમાં   સી.જી રોડ એરિયામાં ફ્લેટ લીધેલ. જેટલો સમય અમો અમદાવાદમાં રહીએ એ સમય દરમ્યાન રીટાને હોસ્પિટલ,અનાથ-આશ્રમ,ગરીબ ગ્રામ્ય એરિયાની સ્કૂલ અને ઘરડાઘરની મુલાકત અવાર-નવાર લઈ માનવલક્ષી સેવા કરવાનું ગમે અને એ સુંદર કાર્યમાં મારો સંપૂર્ણ ટેકો. હું પણ તેણીની સાથે સ્લમ-એરિયાની મુલાકાત લેવાની તક ના ગુમાવું.

                     રીટા રતનપોળની મુલાકાત લેવાનું કદી ના ભુલે..અઠવાડિયામામ ત્રણથી ચાર વખત જવાનું એનું મૂખ્ય કારણ હતું, રતનપોળ અને નાગોરી શાળાના ખુણા પાસે બેસી ભીખ માંગતી એક ભીખારણ.ક્યાં જનમની લેણાદેણી હશે એ તો ખબર નથી પણ અમો ત્યાં જઈએ અને  રીટા ત્યાં નાગોરીશાળામાં જમવાની લોજ છે તેમાં તેને અચૂક જમાડે.રીટા કદી કોઈના હાથમાં રોકડા પૈસા ના આપે.

                       ” શેઠાણીજી,તમો પરદેશમાં રહેતા હોય એવું મને લાગે છે. “હા,અમો અમેરિકા રહીએ છીએ.”  “તમારા જેવા દયાળું હવે બહું ઓછા જોવા મળે છે..”તારું નામ શું ? મને બધા અહીં જમકુડી કહી બોલાવે છે.” એ જમકુડી અમોને જોઈ રાજીરેડ થઈ જાય,ખુશ ખુશ થઈ જાય!

                              “રિતેશ, આ જમકુડી ને આપણે નર્સિંગહોમમાં દાખલ કરાવી દઈએ અને જે વર્ષનો ખર્ચ થાય તે આપણે મોકલી આપીએ.” “Rita, that is great ideas..do that..(રિટા, ઘણાંજ ઉમદા વિચારો છે,..આમ જ કર).. તેની તપાસ હું મારા મિત્ર ડૉ.અલ્પેશ દ્વારા કરાવું છું કે કયું નરસિંગહોમ સારું છે.

                           ” રિતેશ,આજ જમકુડી કેમ નથી દેખાતી ?” “કઈ આજું બાજું ગઈ હશે..થોડીવાર રાહ જોઈએ.” બાજુંના દુકાનદાર અમોને જોઈ તુરત બહાર આવ્યા.” બેન ,તમે જમકુડીને શોધો છો પણ ગઈ કાલે… “શું થયું?”  એકદમ બેભાન થઈ ગઈ એટલે તેને હોસ્પિટલમાં લઈ ગયાં છે..”કઈ હોસ્પિટલમાં?”..વાડીલાલમાં જ તો…અમો તુરત રીક્ષા કરી અને સીધા વાડીલાલ હોસ્પિટલ ગયાં..ત્યાં તો mad-house!(કીડયારું) કોઈને સીધો જવાબ  મળે નહી!એક કલાકબાદ એક નર્સની મદદથી જમકુડીની ક્યાં વૉર્ડમાં છે તે ખબર પડી..બિચારી!વોર્ડમાં દર્દીની સંખ્યા વધારે હોવાથી વોર્ડમાં નીચે પથારીમાં આળોટતી હતી..નર્સની પુછતા તેણીએ ઉતાવળમાં કહ્યુ આ ભીખારણને હાર્ટ-એટેક આવેલ છે..કહી એતો જતી રહી. કોઈ એની સંભાળ લેતું જોવા ના મળ્યું.

                    “રિતેશ કેઈશ સિરિયસ છે,આપણે કોઈ પ્રાયવેટ હોસ્પિટલમાં તેણીને દાખલ કરાવી દઈએ.સાચી વાત છે રીટા.મહામહેનતે ત્યાંથી રજા લઈ અમો પ્રાવેટ એમ્બ્યુલન્સમાં લઈ રાધે-શ્યામ-હોસ્પિટલમાં લઈ ગયાં.”પહેલાં તેણીના હાર્ટના ટેસ્ટ કરવા પડશે તેના તમો અત્યારે જ દશ હજાર પહેલા ભરી દો પછીજ ટેસ્ટ કરી શકાય”. ડોકટર,જતીનકુમારે કહ્યું.” રિતેશ, તારી પાસે કેટલા રોકડા છે.” “મારી પાસે ચાર હજાર છે.”  ” ઓ.કે હની મારી પાસે છ-સાત હજાર તો કેશ છે.અમો એ કેશિયર પાસે જઈ દશ હજાર ભર્યા અને રિસિપ્ટ ડોકટરને દેખાડી પછી તેણીના ટેસ્ટ શરુ કર્યા.

                       “મિસ રીટા,જે પેશન્ટ ને તમો લાવ્યા છો તેને હાર્ટમાં જતી ત્રણ વેઈન્સ(નળીઓ)માં ૯૦ ટકા બ્લોક છે, કેઈસ ઘણોજ સિરિયસ છે, તાત્કાલિક મેજર ઓપન બાયપાસ સર્જરી કરવી પડશે, પણ તેના ત્રણ લાખ થશે અને અત્યારે ભરો તો કાલે સવારના સર્જરી થઈ શકે.” ડૉ,જતીનકુમાર કોઈ પણ જાતના સંકોચ વગર બોલ્યાં.

                      ” ડૉકટર અમારી પાસે ત્રણ લાખની રોકડી રકમ તો ક્યાંથી નીકળે,તમો ઓપરેશની  તૈયારી કરો અમો કાલે પૈસાની સગવડ કરી આપીશું.” “બેન, અમારે આવા અનેક પેશન્ટ આવતા હોય છે અને પૈસા ના ભરે તો કોઈ પણ પ્રકારની કાર્યવાહી થઈજ ના શકે.” “પણ ડોકટર તમે જ કહો છો કે પેશન્ટની હાલત ગંભીર છે અને તમે..એક માનવતા ખાતર.” “બેન, અમો આવું માનવતાનું કાર્ય દરરોજ કરતા રહી એ ને તો અમો ભુખ્યા મરીએ..I am sorry, I can not help you in this case unless you bring the money first.( હું દીલગીર છું..આ બાબતમાં હું કશી પણ મદદ કરી શકું તેમ નથી..સિવાય કે તમો પેલા  પૈસાની સગવડ કરી આપો તો).

                     હું અને રીટા બન્ને વિચારમાં પડી ગયાં..અમારી પાસે ડોલર્સના ટ્રાવેલર્સ ચેક હતા  બેંકમાં ગયાં, કેશિયરે કહ્યું.”અમારી પાસે અત્યારે ત્રણ લાખની સગવડ તો થઈ શકે તેમ નથી..કાલે આવશો તો.. મિત્રોને ફોન કર્યા કોઈ જગ્યાએથી possitive respose (તરફેણનો જવાબ) ના મળ્યો..અમો બન્ને નિરાશ થઈ ગયાં..”હવે શું કરીશું?”  જમકુડીની જિંદગીનો સવાલ છે,,! રાતના એક મિત્ર જે અમેરિકામાં વીસ વર્ષ રહ્યા બાદ ભારત પાછો ફરેલો અને તેનો સારો એવો બીઝનેસ ડેવલોપ કરેલો તેણે કહ્યુ કે કાલે સવારે તમને ત્રણ લાખ હોસ્પિટલ આવી આપી જઈશ, ચિંતા ના કરશો,,તમારી સગવડતાએ મને અમેરિકા જઈ  પૈસા મોકલશો તો પણ ચાલશે. અમો ખુશ થઈ ગયાં.

                        અમો બન્ને વહેલી સવારે ટેક્ષી કરી હોસ્પિટલ પહોંચ્યા.હોસ્પિટલમાં અંદર જવા રજા માંગી તો રિસિપ્નીસ્ટ બોલીઃ ૭,૦૦વાગ્યા બાદ તમો અંદર જઈ શકો છે.અમારો મિત્ર મુકેશ ત્રણ લાખ રોકડા લઈ ૬.૪૫ હોસ્પિટલ આવી પહોંચ્યો..અમોએ તેનો ખુબ ખુબ આભાર માન્યો..

                       અમોને ૭.૦૦વાગ્યા બાદ જમકુડીના રૂમમાં જવા દેવામાં આવ્યા..જમકુડી તેની રૂમમાં નહોંતી…નર્સને પૂછ્યું..”પેશન્ટ ક્યાં છે .” “બેન.. તેમને બીજા રૂમમાં મુકવામાં આવ્યા છે અને જ્યાં સુધી ડોકટર ના આવે ત્યાં સુધી કોઈને પણ  પેશન્ટને મળવાની સખ્ત ના કહેવામાં આવી છે… તમો એની સગા છો? મે હા પાડી..તે તુરત બોલી એના બ્લાઉઝમાંથી આ ચિઠ્ઠી મળી છે.

               ચિઠ્ઠીમાં લખ્યું હતું…
“મારી સહેલી રીટા,

                 તને ખબર નથી કે હું તારી અભાગી  કોલેજની બેનપણી જ્યોત્સના છું. તું મને પહેલી વખત રતનપોળની નાકે મળી અને મારા પ્રત્યે દયા ખાઈ મને લોજમાં જમાડી હું તને તે દિવસેજ ઓળખી ગઈ હતી…એજ તારી પુરાણી સ્ટાઈલ..માથાની બે લટ કપાળ પર,માંજરી આંખો અને ગાલમાં પડતા ખાડા(ખંજન)અને તારો હસમુખો સ્વાભાવ પરથી મને ખાત્રી થઈ ગઈ કે તું જ છે..પણ હું એક ભીખારણના વેશમાં તને કેમ કહી શકું કે હું તારી કોલેજની બેનપણી જ્યોત્સના છું.

                             રીટા, તે કોલેજ પુરી પણ મારા કબનસીબે મારા પિતાએ મારા લગ્ન કરી દીધા પણ ત્યાં પણ મારા નસીબે સાથ ના આપ્યો..બે બાળકોના જન્મ આપ્યા બાદ મારા પતિનુ અવસાન થયુ..મે મહેનત કરી છોકરાને ભણાવ્યા-ગણાવ્યા..પરણાવ્યા પણ  મારા સંતાનો વહું તરફી નીકળ્યા.મમ્મી, મોઘવારી બહુંજ વધી ગઈ છે , તમારો ખર્ચ અમોને  પોસાઈતેમ નથી ! તમે તમારું કરો! મારી પાસે જે બચત હતી તેમાંથી માંડ માંડ બે વર્ષ  કાઢ્યા..પૈસા ખુટી ગયા! બેન,કોઈએ પણ સહારો ના આપ્યો! રસ્તા પર આવી ગઈ..શું કરુ? પેટ પુજા માટે મારે ભીખ માંગવી પડી!! મને ખબર છે કે તું મારી સારવાર અને મને બચાવવા પુરે પુરી કોશિષ કરીશ પણ પૈસાના ભુખ્યા  ડોકટર,પૈસાની ભુખી આ પ્રાયવેટ હોસ્પિટલને માનવીની નથી પડી..ખબર નથી કે હું બચીસ..પણ જો ના બચુ તો  તારા માટે ઈશ્વરને પ્રાર્થના કરુ છું કે અમેરિકામાં વસતી હોવા છ્તાં દેશની કેટકી દાઝ છે !પોતાના દેશવાસી માટે કેટલો અખુટ પ્રેમ છે,તેણીએ મને એક માનવતાની દ્ર્ષ્ટીએ કેટલો અખુટ ભોગ આપ્યો છે તેને તું બહું જ બરકત આપજે!…

તારી આભાગી બેનપણી..
જ્યોત્સના..

                વાંચતા , વાંચતા રીટાની આંખમાંથી અશ્રુ ટપક્યાં…ધરતી પર પડે એ પહેલા ચિઠ્ઠી એ….ઝીલી લીધા…ચિઠ્ઠી ખુદ ભીની થઈ ગઈ.

                 ” ડૉ,જતીનકુમાર આવી ગયાં છે અને તમને મળવા માંગે છે.”નર્સે  આવી કહ્યું અમો તુરત જ ડોકટરને મળવા ગયા. Doctor, please save this patient and here the 300,000 rs. cash.( ડોકટર, આપને વિનંતી કરીએ છીએ કે આ દર્દીને બચાવી લો, આ રહ્યાં ત્રણ લાખ રુપિયા રોકડા).રીટાના ચહેરા પરની  ચિંતા હુંજ સમજી શક્તો હતો..

                         “ચિંતા ના કરો, પૈસા કેશિયરને આપી દો.અને આ પેપર્સ પર સહી કરી દો કે આ દર્દીને ઑપરેશ દરમ્યાન મૃત્યું પામે તો અમો કોઈ જબાવદાર નથી.. કેઈસ ઘણોજ નાજુક અને ગંભીર છે,રાતના એકદમ માઈલ્ડ એટેક આવવાથી બીજા રૂમમાં મે ટ્રાન્સફર કરવાનો ઓર્ડર આપેલ છે..ચિંતા ના કરો,,હું અને મારી ટીમ  ઑપ્રેશનની તૈયારી કરીએ છીએ  અમારી પાસે સહી લઈ પછી  અમો બન્ને ને એક પ્રાયવેટ રૂમમાં બેસાડ્યાં.
                           વીઝીટીંગ રુમમાં અમો બન્ને બેઠા હતાં. કોઈ આજુબાજું નહોતું..ત્યાં એક  આધેડ વયના ભાઈ અંદર આવ્યા. તે ત્યાં જોબ કરતાં હોય તેવું લાગ્યું.
“તમો કોઈને ના કહો..તો એક વાત કહેવા માંગુ છુ. ના ભાઈ અમો કોઈને કશું કહેશું નહીં..
               તમારા ત્રણ લાખ ગયા ! કેમ ગયાં? તમો શું કહેવા માંગો છો..તમારી બેનપણી તો વહેલી સવારે..ત્રણ વાગે..મરી ગયાં! શું કહે છો? હા મે જ એમના મૃતદેહને બીજા રૂમમાં ખસેડેલ છે..ના ના તમારી કઈ ભુલ થાય છે…તમો કોઈ બીજાની વાત કરતાં લાગો છો….

             બેન,ભગવાન ખાતર મારી વાત માનો.પૈસા પાસે માનવીની અહી કોઈ કિંમત નથી. પૈસા માટે આ ડૉકટરો..મરેલ દેહ પર ખોટા ચીરા મુકી તમારી પાસે પૈસા…..આગળ બોલે તે પહેલાંજ કોઈએ ડોર ખખડાવ્યું..એ માણસ પાછલા ડૉર પર થી જલદી નીકળી ગયો..સફેદ લીબાસમાં  ડોકટર રૂમમાં દાખલ થયાં!
                       “I am sorry to let you know that we  could not save  your friend. She died during the operation..( મને કહેતા દુઃખ થાય છે કે અમો તમારી બેનપણીને બચાવી ના શક્યાં. તે સર્જરી દરમ્યાનજ મૃત્યું પામી..

આપનો અમૂલ્ય પ્રતિભાવ આપશો

મે 23, 2011 Posted by | ટુંકીવાર્તા, સ્વરચિત રચના | 18 ટિપ્પણીઓ

આભાર આપનો…

મિત્રો,
          મારી-તમારી “ફૂલવાડી”માં વાચકની સંખ્યા વિશ્વભરમાં વધી છે તેનો આંકડો૧૫૦,૪૦૦(દોઢ લાખ અને ચારસો)થી વધારે થયો છે જેનો મને આનંદ અને ગૌરવ બન્ને છે , દિન-પ્રતિદીન ગુજરાતી ભાષા અને ગુજરાતી સાહિત્યનું વાંચન વધુતું જાય છે ,દિન-પ્રતિદીન ગુજરાતી બ્લોગ્સની સંખ્યા પણ વધતી જાય છે તે આપણું  ગૌરવ ગણી શકાય.આપ સૌનો આભાર માનવા હ્ર્દય લાગણીશીલ બની જાય ત્યારે લાગણીને વ્યકત કરવા શબ્દો ઓછા પડે…
 
 
             ફૂલવાડીમાં ઉગતા ફુલોના માળી છે તમો..   આભાર આપનો
,
             મહેંકતી વાડીમાં રંગીન પતંગા છો તમો..     આભાર આપનો,

             રોજ રોજ ઉગતી કળીના સિંચનહાર તમો..   આભાર આપનો,

             દેશ-પરદેશમાં સુગંધ ફેલાવનાર છો તમો..   આભાર આપનો,

             એક બિંદુમાંથી સાગર બનાવનાર છો તમે..   આભાર આપનો,

              ક,ખ,ગ માંથી બારખડી શિખડાવનાર છો તમો..આભાર આપનો,

             એક  સરિતાને  સાગરમાં સમાવનાર છો તમો..આભાર આપનો
                                                                                                                                                                                  

 

મે 19, 2011 Posted by | સ્વરચિત રચના | 6 ટિપ્પણીઓ

એક પુરૂષને ૮૬ પત્નિ!!!! ૧૮૫ સંતાન!

 (ડાબી બાજું બેલો માસાબા,૮૭ વર્ષ..૮૬ પત્નિઓ,અને ૧૮૫ બાળકોનો પિતા..
બીજી તસ્વિરમાં મીસ્ટરબેલો એમના શ્રદ્ધાળું ભકતો સાથે..)
                                                                                             ક્યાં સુધી સ્ત્રી પુરુષના પગ નીચે કચડાતી રહેશે ?
 આ પ્રશ્ન વર્ષોથી પુછાતો રહ્યો.પણ હજું સુધી નાતો એનો સાચો જવાબ મળ્યો છે કે કોઈ નિકાલ મળ્યો છે.. હા,વિશ્વક્ષેત્રે ઘણી સ્ત્રીઓએ પ્રગતિ સાધી છે પણ કૌટુંબિક વાત આવે સંસારિક વાતો આવે કે પુરુષ સાથે એક પરણિત સ્ત્રીની વાત આવે ત્યારે ઘણાં આવા ક્ષેત્રે તેની પ્રગતિ કે વિકાસ શુન્ય દેખાય! હજું પણ ઘણાં દેશોમાં ગુલામી અને લાચાર અવસ્થામાં જીવતી સ્ત્રીઓના દાખલા મૌજુદ છે. સ્ત્રીના વિકાસ અને માન-સન્માનની વાતો ઘણી ઘણી થાય છે..અમૂક દેશોમાં સ્ત્રીઓ દેશનો વહિવટ ચલાવે છે તે હકિકત લક્ષમાં લઈ શકાય પણ એની ટકાવારી કેટલી?

                     પુરુષને એક કરતાં પણ વધારે સ્ત્રી હોય તો બીજી સ્ત્રી એજ પુરૂષ સાથે પરણવા તૈયાર થઈ જાય તેને માટે સ્ત્રી જવાબદાર છે? શું એની કોઈ મજબુરી કે લાચારી છે? કોઈનું તેની પર માનસિક કે આર્થિક  દબાણ છે? તેનો જવાબ આપણને ઘણીવાર સાંભળવા મળે છે પણ તેને ઉપાય જાણવા છતાં..કશા પગલા લેવામાં અફસોસ સાથે કહી શકાય કે સમાજ  નિષ્ફળ નિવડ્યો છે!

                  એક લોકલ ન્યૂઝ પેપર્સમાં એક હેડલાઈન નીચે રજૂ થયેલ અહેવાલ  વાંચો.

                                                                                                                                “નાયઝેરીયામાં વસતા ૮૭ વર્ષના બેલો માસાબા નામની વ્યક્તિને ૮૬ પત્નિ છે અને હજું પણ વધારે પત્નિ માટેના પ્રયાસો ચાલુ છે!બેલોનું માનવું છે કે તેમની પહેલી પત્નિ હોશિયાર અને કહ્યાગરી અને બીજી પત્નિ,કાકાની દીકરી જે તે કહે એમજ કરે અને તેને ના ગમે તેવું કદી પણ નહીં! અને આજ કારણે હું બન્ને ને ચાહતો હતો અને ત્રીજી પત્નિ તેની બધી શરતો માન્ય રાખી અને  ચોથી પણ તેમજ અને આ રીતે પાંચ,છ…સાત અને પત્નિઓની વણજાર ચાલી..૧૯૮૦’માં ઈસ્લામિક પ્રથા મુજબ નાગર શહેરમાંથી અમૂક મહિને પછી દરેક અઠવાડિએ પરણી નવી પત્નિ ઘરમાં લાવવાની!

                    ૮૭ વર્ષના બેલાએ  ૧૦૭ સ્ત્રીઓ સાથે લગ્ન કરી પત્નિઓ બનાવી. આટલી આટલી પત્નિઓ કરવા છતાં નાતો ત્યાંની સરકારે કે ઈસ્લામિક ધર્મે કોઈ વાંધો ના લીધો અને હજું પણ કોઈ  સારી  સ્ત્રી મળી જાય તો લગ્ન જરૂર કરી લે! તેની નાનામાં નાની પત્નિ ૧૯ વર્ષની અને મોટામાં મોટી ૬૪ વર્ષની છે.૯ પત્નિ મૃત્યું પામી છે અને ૧૨ પત્નિઓને છૂટ છેડા આપ્યા છે.

                   પ્રશ્ન એ થાય કે આટલીબધી પત્નિઓ ને એ કેવી રીતે રાખી શકે અથવા રાખી શકે છે? બેલો બહુંજ  પૈસે ટકે સુખી અને સમૃધ છે જેને સારામાં સાર વિસ્તારમાં ચાર માળનો સુંદર બંગલો જેમા ૮૯ કમરા(રુમ્સ)છે.જેમાં સુંદર  મહેલ જેવી આલિશાન સોનેરી દિવાલ,પીલર્સ, અગાસી! દરવાજા પાસે  “આપનું સ્વાગત” કરતા બોર્ડ અને લાલ કારપેટ(ગાલીચા) પર મીસ્ટર બેલો માટે એમના ભક્તો એમના માટે ઓશિકું અને સફેદ કુર્તો  તૈયાર રાખે અને આજું બાજુ  તેમનું ભવ્ય સ્વાગત કરવા લાઈન લાગે!.”.આવી રહ્યા છે…” દરવાજામાં દાખલ થતાંજ એમના લાબા અણીદાર જોડા પગમાંથી કાઢી આપે અને પ્લાસ્ટિકના જોડા પહેરાવી દે! શું સાહબી! રાજા -મહારાજાની જેમ!

                        જ્યારે એ પ્રવચન આપે ત્યારે સૌ શાંતીથી સાંભળે, દરેક ઘરના ખુણે ખુણે સ્પીકર લગાડેલ હોય જેથી તેની પત્નિ અને બાળકો રૂમમાં થી એને  સાંભળી શકે..
                એ સમાજમાં એનું આટલું માન-પાન અને સન્માન કેમ? એની પાછળ પણ નાની કથા સમાયેલી છે..નાની ઉંમરમાં એક સામાન્ય માનવી હતો જેને ૨૧ વર્ષ ઉંમરે કપડા વેંચવાના ધંધામાં પછી ખાંડ બનાવવાની ફેકટરીમાં કામ કરતા બેલાને માત્ર બે જ પત્નિ હતી પણ૧૯૭૦’માં ધર્મ તરફનીશ્રદ્ધાએ જીવનમાં પરિવર્તન આવ્યું.એ સખત બિમારીમાં પડ્યો, ના સુઈ શકે નાકશું ખાઈ શકે, ડોકટરની કોઈ પણ દવા અસરકારક નિવડી નહીં.નોકરી અને ધંધો બન્ને છોડવા પડ્યાં,અને એ ધર્મ તરફ વળ્યો.એ માને છે કે ઈશ્વરની અતુટ શ્રદ્ધા અને ઈશ્વર ના આદેશથી એક પછી એક પત્નિઓ સ્વિકારતો રહ્યો.એ એવું પણ  કહે છે ઈશ્વર તેને આદેશ આપે છે કે જે સ્ત્રી ઈશ્વરે મોકલી છે તે સ્ત્રી સાથે મારે લગ્ન કરવા.

                 બેલોને કેટલો બાળકો છે એ કહેવા તેને  વિચારવ્યું પડ્યું. નાનામાં નાનું બાળક એક વર્ષનું અને તેને ૧૮૫ બાળકો જેમાંથી ૧૩૩ જીવે છે.તેના આલિશાન મકાનમાં ૫૦૦૦ કુટુંબ વ્યક્તિ રહી શકે તેમાનાં ઘણા કમ્પાઉન્ડમા જેની આજુબાજુ મોટી દિવાલછે તે કમ્પાઉન્ડમાં રહે છે. પોતાના ફેમીલીને ખવરાવવા માટે દરરોજ  ત્રણ મોટા કોથળાની ચોખાની  ગુણો અને મીટ વપરાશ થાય છે.એ માલદાર એટલે છે કે એના પર શ્રદ્ધા રાખનારો  ભક્તો ધનના ઢગલા કરી દે છે.

                ત્રણ વર્ષ પહેલા નાઈઝેરીયાના ઈસ્લામિક લોકોએ ૮૨ સ્ત્રીઓને છૂટા છેડા આપવા તેને હુકમ કર્યો કે મુસ્લિમ કાયદા મુજબ ૪ થી વધારે પત્નિ રાખી ના શકાય પરંતુ બેલો એ તેનો ઈન્કાર કર્યો અને તેને શહેરછોડી જવા કહ્યુ.

                   ઘણાં એને પ્રશ્ન કરે છે કે તમે આટલી બધી પત્નિને ખુશ કેમ રાખી શકો છો તો તે હસતા હસતા કહે છે કે ઈશ્વરે મને  પારાવાર શક્તિ અને હિમત બક્ષી છે.જેથી હજું કોઈ મુશ્કેલી નડી નથી…૮૯ વર્ષના બેલો પર હજું કોઈ શરીર કે મો પર કરચલી જોવા મળતી નથી..શું આ ઈશ્વરની બક્ષીસ છે?”

                        ઈશ્વર ને નામે માનવી ઘણી આડી-આવળીપ્રવૃતિ કરે છે કે તેને સમાજ કશું કરી શક્તો નથી, ઉલ્ટાના લોકો તેની અંધશ્રદ્ધામાં વિટળાઈ જાય છે એ પોતે પણ અંધ બની જાય છે કશું સત્ય તેઓને દેખાતું નથી..

                       એકજ વ્યક્તિને આટલી બધી પત્નિ અને સ્ત્રીઓ પણ તેની સાથે લગ્ન કરવા તૈયાર થઈ જાય ત્યારે પ્રશ્ન એ થાય કે શું પૈસાને લીધે કે પછી
ધર્મની નામે એમને ભગવાન માની એની શરણાગતી સ્વિકારવાની જેથી તેમનો ઉદ્ધાર થઈ જાય કે પછે સ્ત્રીની કોઈ મજબુરી!

                   ધર્મની વાત આવે છે ત્યારે ઘણી સ્ત્રીઓ ધર્મના વડાઓ જેમ કહે તેમ કરવા તૈયાર થઈ જાય તે ઘણીવાર સમાજમાં જોવા મળ્યું છે.ગુરુજી જે કહે તેજે માને ,અરે ઘણીવાર ગુરુની વાતમાં પોતાન પતિની સાચી વાત માનવા તૈયાર ન થાય..ગુરુજી કહે એજ સાચું..અને પછી ઘણાં ઘણાં કૌભાંડો થતાં રહ્યાં છે,ધર્મને નામે જેટલા કૌભાંડો થયાં છે તેટલા બીજા ક્ષેત્રોમાં ઓછા થયાં હશે..અને આ કૌભાંડોમાં સ્ત્રીઓજ ભોગ બનતી હોય છે.

                       મોટાભાગના પાંખડી ધર્મગુરુઓ સ્ત્રીઓને પેલા વિશ્વાસમાં લે છે અને પછી પોતાનું ધારું કાર્ય તમની પાસે થી કરાવી લે છે.આજ અમેરિકામાં ઉનાળામાં ઢગલાબંધ ગુરુઓનો રાફડા  ઉભરાય છે તેમાં સાચા કે ખોટાનો ખ્યાલ રાખવો મુશ્કેલ પડે છે.શ્રદ્ધા સારી વસ્તું છે જો એ સત્ય હોય તો પણ જ્યારે શ્રદ્ધા અંધશ્રદ્ધામાં ફેરવાય જાય ત્યારે સમાજનું પતન થાય છે તે આપણે ઘણીવાર જોયું છે  તેમજ ધર્મ સાચો હોય તો આવી અંધશ્રદ્ધાને લીધે ધર્મને ઘણીજ હાની થતી હોય છે તેમાં સ્ત્રી વર્ગ વધારેમાં વધારે નુકશાન થતું આવ્યું છે, માનસિક,શારિરીક અને આર્થિક.

                 બેલો જેવી વ્યક્તિ કહે કે ઈશ્વરના આદેશ છે એટલે મે વારંવાર અનેક સ્ત્રી સાથે લગ્ન કરી ૮૬ પત્નિનો પતિ બન્યો છું..આવું પછાત દેશમાં બને છે એવું નથી અમેરિકા જેવા દેશોમાં પણ મેમનમાં એક પત્નિ કરતા વધારે પત્નિ ધરાવતો વર્ગ છે..

                     સવાલ એ છે કે સ્ત્રીઓ ક્યારે જાગશે? ક્યારે પોતે સ્વતંત્ર થઈ પોતાની માનસિક નૈયા જાતે હંકારશે ?

મે 17, 2011 Posted by | વાચકને ગમતું, સ્વરચિત રચના | Leave a comment

મારા દાદા…

                         “ત્રણ ચાર કલાક થઈ ગયા, દાદા હજુ  વૉક કરીને નથી આવ્યા મમ્મી!”
” તને બહુ દાદાની ચિતા થાય છે,તેણેજ તને બગાડી છે”
“પણ મમ્મી,હેવી સ્નો પડે છે અને ટી.વીમા હજું પાચથી છ ઈચની આગાહી કહે છે”
“મારે બહુજ કામ છે તુ મને ખોટી પજવ નહી.”
મમ્મી,બિચારા દાદા ૮૦ વર્ષના છે અને તેને તે ફોર્સ કરી   આવા બેડ વેધરમા બહાર વૉક કરવાનુ કહ્યુ તે બરાબર ના કહેવાય.”
‘આખો દિવસ ઘરમા રહી કશું કરતા નથી અને પછી ફરિયાદ કરે કે મને અહી દુઃખે છે મને કશી મજા નથી..ઘરમા રહી હરામના હાડકા થઈ ગયા છે તો થોડુ વૉક કરે તો સારુને અને મને પણ થોડા બકવાસમાંથી રાહત થાય!”

                       બિચારા દાદાની વાત ઘરમા કોઈ સમજતું નથી .even not my dad!(મારા પિતા પણ)..ઘરમાં એમનું કશુ માન નહોતુ,,ખાવા-પિવામા ઘરમા પડેલુ વાસી ફુડ લન્ચમા અને સાંજે મમ્મી એના માટે માત્ર સુપ જેવુ બનાવી કહેઃ આ ઉમરે સાંજના હેવી ફુડ પચે નહી…બિચારા દાદા શુ કરે ? મમ્મી ના હોય ત્યારે હુ તેને કોઈવાર મેકરૉની, સ્પગેટી તો કોઈવાર ગરમ ગરમ પીઝા બનાવી દઉ તો ખુશખુશ થઈ જાય! મને કહેઃ” બેટી..તુ મારી મા ને જેમ સંભાળ રાખે છે તું  ગયા જન્મમા મારી મા હઈશ કહી હસી પડે. દાદા મને એમના ભુતકાળની વાત કરે.બેટી,હું  અમદાવાદ કોલેજમા પિન્સિપલ હતો અને તારા દાદી મારીજ કૉલેજમા પ્રોફેસર હતી અને અમો બન્ને ને લવ થઈ ગયો , બન્ને એ મેરેજ કર્યા..પછી તારી ડેડીનો જન્મ થયો,બહુ લાડકોડથી ઉછેર્યો, ભણાવ્યો અને ઈલેકટ્રીક ઈન્જીનયર બન્યો એ અમેરિકા આવ્યો એ પહેલાજ તારી દાદીને ઉપરવાળાએ લઈ લીધી હું એકલો પડ્યો અને તારી ડેડીના આગ્રહથી અહી અમેરિકા આવ્યો.એકનો એક દીકરો મારે તો અહી આવ્યા સિવાય બીજી કોઈ ચોઈસ હતીજ નહી. તુ ૧૨ વર્ષની છે પણ બહુજ સમજદાર છે..દાદા, મારી મમ્મી અને ડેડી પણ ભવિષ્યમા દાદી બનશે તે સમયે હું પણ…..ના બેટી ના..એવુ કદી વિચારતી પણ નહી..બદલો લેવાની ભાવના કદી પણ કેળવીશ નહી! મને તેઓ દુઃખ આપે છે તો મારી લાગણી કેવી દુભાય છે ! કોઈની પણ લાગણી દુભાઈ એવુ કાર્ય બેટી કદી પણ કરીશ નહી! ઓકે દાદા..promise! yes ..promise..(“વચન”..”હા વચન”)..

 
                    આવા મારા પ્રેમાળ  દાદા પર મમ્મી-ડેડી કેટલો જુલ્મ કરે છે ?..ગુલામની જેમ રહેવાનુ?  that is not fair!( એ ખરેખર ન્યાય નથી).

                   ” પિન્કી, તું ક્યા જાય છે ? તને ખબર નથી પડતી કે કેટલો હેવી સ્નો પડી રહ્યો છે! સ્નોના ઢગલા થઈ ગયા છે!”
 “મમ્મી, દાદા હજુ નથી આવ્યા તેની તને કશી ચિતા નથી!” 
“તુ ખોટી ચિતા કરે છે પિન્કી, એ તો પાર્કની બાજુમા એના મિત્ર કેશુ અન્કલના એપાર્ટમેન્ટમા જઈને બેઠા બેઠા ગામ ગપાટા મારતા હશે!”
 મમ્મી, તુ ક્યારેય દાદા વિશે સારુ બોલીશ..હું પાર્કમા તપાસ કરીને તુરતજ દાદાને લઈને પાછી આવી જાવ છુ..’પિન્કી…”…મમ્મીની બુમ એ સાંભળે એ પહેલાજ પિન્કી ડોરની બહાર નીકળી ગઈ હતી…
               પાર્ક વૉકીગ ડીસ્ટ્ન્ટમા હતો…પિન્કી પાર્કમા પહોચી..સ્નો બહુજ હેવી પડી રહ્યો હતો, પાર્કમા પણ બબ્બે ફુટના થર બાજી ગયા હતા..પિન્કીએ ચારે બાજું નજર કરી પણ દાદા દેખાય નહી..નિરાશ થઈ પાર્કમાંથી પાછી ફરી રહી હતી ત્યાં પાર્કના એન્ડ પાસેના બેન્ચ પર બેઠેલા જોયા…’દાદા…અડધા સ્નોમા કવર થઈ ગયેલા દાદાને જોઈ … “દાદા.” .કહી બાજી પડી …સ્નોમાં થીજી ગયેલા દાદાનુ મૌન…પિન્કીને હચમચાવી ગયુ.

મે 13, 2011 Posted by | ટુંકીવાર્તા, લઘુકથા, સ્વરચિત રચના | 11 ટિપ્પણીઓ

થઈ છે !

 

ઠેર    ઠેર     તારી  વાત થઈ છે,
મારી તો  બસ  ફરિયાદ થઈ છે.

ચમનમાં કળી  મહેકતી થઈ છે,
માળીને મનમાં  ચિતા  થઈ છે.

રણની રેતમા ગભરાહટ થઈ છે,
લાશને ઢાંકવા ફરિયાદ થઈ છે.

મૃત્યુંને  મળવા આશ  થઈ છે,
થાકેલા આત્માને વાત થઈ છે.

મે 12, 2011 Posted by | સ્વરચિત રચના | 4 ટિપ્પણીઓ

માનવીની ક્યાં કિંમત છે?

 ફૂલમાં સંતાયને શરમાય  છે,
મહેંક એની ચારેકોર  જાય છે.

વાદળમાં સૂરજ કા ઢંકાય  છે?
નરી આંખથી સાચું દેખાય છે?

કુકડાની બાંગથી કોઈ ઉઠે છે?
મંદીરનો ઘંટ કેમ  વગાડે છે?

દિલ બિચારું સતત ધબકે છે,
બંધ થાયતો?બાળી નાંખે છે!

માનવીની   ક્યાં કિંમત  છે?
કતલખાનામાં રોજ રેસાઈ છે.

મે 11, 2011 Posted by | સ્વરચિત રચના | 2 ટિપ્પણીઓ

આવી છે મા..!

મા છે પ્રેમની ગંગા,
મમતાની જાગતી  મૂર્તિ,
ભલી ભોળી ભાવનાની ભરતી
ખોળોમાં સ્વર્ગનું સુખ ભરતી.
હું રડું તું રડતી.
થોડુ પડુંને  તુ ડરતી,
પળ પળ રક્ષા મારી કરતી,
સંસ્કાર  સુંદર સુંદર ઘડતી,
હસતી હસતી સદાય ખુશ કરતી,

નિર્મળ,નીર્પેક્ષિત જીવન,
ના કોઈ શરત,
ના કોઈ રમત!
ત્યાગના તરાપામાં તરતી.

આવી છે મા..!
કોટી કોટી વંદન…
કરતા નમે શીશ અમારું..
છત્રછાયા તારી રહે સદાય,
જગ સારું નમે..વંદે..
ગુણ તારા ગવાય..
તોય  અધૂરા.
એવા અખૂટ ભંડાર ભરેલી મા..
આવી છે મા..!

મે 8, 2011 Posted by | સ્વરચિત રચના | 1 ટીકા

આનો જવાબ કોણ આપશે ?

                                                                                                     

                                                                                                    “You can run but you can not hide  from  the  law. “( પાપ અંતે છાપરે ચડી પુકારે!)..મારી બન્ને દીકરીઓ લીના અને મોના અહીં શિકાગો બોર્ન છે.બન્ને એ મેડીકલ ફિલ્ડમાં પી.એ (ફીઝીસિયન આસિટન્ટ)ની ડીગ્રી મેળવીને માઉન્ટ પ્રોસપેકટ(શિકાગોનું સબર્બ)ની હોસ્પિટલમાં જોબ કરે છે.પણ મારો હસબન્ડ મહેશ હજું ૫૫ વર્ષનો થયો છતાં યુવાનીના ખ્યાલમાં ટીન-એજર જેમ એકટ કરે છે !  ઘરમાં જુવાન છોકારીઓ પરણાવા જેવી થઈ છે અને એ હજુ રોમિયોની બની ફરે છે! કહેતાં દુઃખ થાય છે ૩૫ વર્ષની મેરેજ લાઈફ ,બે સુંદર બાળકો, ફાયનાન્સ રીતે સુખી જીવન છતાં એમનું મન વાદરાંની જેમ કુદા કુદ  કરે છે! ઘણીવાર મેં એમને સમજાવ્યું ..મહેશ,  તું દેખાવડો છે તેનો અર્થ એ નથી કે બસ યુવાન યુવતીઓ સાથે રંગરલીયા મનાવે ! ડેઈટમાં લઈ જા અને તેની પાછળ ખોટા ખર્ચ કરે છે તને એમ છે કે મને કશી ખબર નથી? ના..હુ, ચુપ એટલે છું કે ઘેરે યુવાન છોકરીઓ બેઠી છે! અને આનું પરિણામ બહૂં સારું દેખાતું નથી!…” પણ એ હસી કાઢે..ના ના શીલા, તું ધારે છે એવું કશું જ નથી..મારી જોબ તો તું જાણે છે કે ઈન્સ્યુરન્સ એજન્ટ ને લીધે કસ્ટમર જે એપોન્ટમેન્ટ આપે તે પ્રમાણે એમના ઘેરે મારે જવાનું હોય અને ઘેરે આવતાં વહેલુ મોડું થઈ પણ જાય! તું ખોટી વહેમાય છે. ”

                સાચું કહું તો મારી બન્ને દીકરીઓને પણ આ વાતની ખબર પડી ગઈ છે છતાં ડેડીને એ શું કહી શકે ?.ઘણીવાર આડકતરી રીતે મહેશને કહી દે..ડેડી તમો હંમેશા મોડી સાંજે આવો છો અને અમારી સાથે સાંજનું ડીનર પણ નથી લેતા..તમને મોડી રાત સુધી કસ્ટ્મર સાથે કેમ ગાળો છો ?  તમારા કસ્ટમરને  બીજે દિવસે જોબ પર નહીં જવાનું હોય ? પણ મહેશ  દીકરીઓની લાગણી અને વાત બલુનની જેમ ઊડાડી દેતો!

                   હું મોડી રાત સુધી એમની રાહ જોતી બેસી રહી! મહેશ ના આવ્યો..સવારે પણ ના આવ્યો…મને ચિંતા પેઠી..Mom, we have to report to the police , we also worried about dad!( મમ્મી, આપણે પોલીસને જાણ કરવી જોઈએ ..અમોને પણ ડેડીની  ચિંતા છે). શિકાગો પોલીસ ડિપાર્ટમેન્ટને ફોન કર્યો, ૩૦ મિનિટમાં પોલીસ કાર અમારે ઘેરે આવી..ઘણાં સવાલો પૂછ્યાં..how’s your personal relation with your husband..does he has any affairs with any woman? according to the law, we can not do anything  for 24  Hrs.   If he does not show up then we can start looking for him(તમારા પતિ-પત્નિના સંબંધ કેવા હતાં? તેને કોઈ સ્ત્રી સાથે આડકતરાં સંબંધ હતાં? .કાયદા પ્રમાણે અમારે ચોવિસ કલાક રાહ જોવી પડે અને પછીજ અમારી તપાસ શરૂ થશે)..મારી પાસે થી મહેશનો ફોટો માંગ્યો.. મિત્રો સૌ ધેર આવ્યા,જુદી જુદી જગ્યા એ ફોન કર્યા. એમની ઓફીસમાં તપાસ કરાવી કે એની છેલ્લી એપોઈન્ટમેન્ટ કોની સાથે હતી પણ કોઈ જાતનો અપોઈન્ટમેન્ટ રેકૉર્ડ મળ્યો નહી!

                                                                                                       અઠવાડીયા પછી શિકાગો પોલીસ મારે ઘેરે આવી અને કહ્યું..Mrs.Doshi, We have found one man dead body in Skokie’s wooded  area, we are not   sure  so please join us and  can you  recognise a  dead body ?(મિસીસ દોશી,અમોને એક મ્રુતદેહ સ્કોકીના જંગલ વિસ્તારમાંથી મળ્યો છે અને અમો ઓળખી શકતા નથી..તમે અમારી સાથે આવી  ને લાશ ઓળખી શકો ? ) હું અને મારી બન્ને દીકરીઓ પોલીસ કારમાં બેસી ઘટના સ્થળે જોયું..ડેડ બૉડી બહું ફૂલી ગયું હતું..પણ એમના સુટ-બુટપર..ને રેશમી રૂમાલ..”મહેશ!! કહી મારાથી ચીસ પડાઈ ગઈ!

                  મહિના બાદ પોલીસે અમને  જાણ કરી..મહેશનું ખૂન કરવામાં આવ્યું છે અને બે બ્લકને સસ્પેક્ટ તરીકે ધરપકડ કરવામાં  આવી છે અને પુછતાસ કરતાં ખબર પડી કે બન્ને બ્લેકને ખુન કરવા પૈસા આપવામાં આવેલ ..અને લાશ પાસે પડેલ વાળના સેમ્પ્લ પરથી  આજે જ મીસ અગ્રવાલની ધરપકડ કરવામાં આવેલ છે.

                એજ મીસ અગ્રવાલ જે દિલ્હીની છે અને એકલી હતી તેને મેં છ મહિના મારે ઘેરે રાખી આસરો આપ્યો,   જોબ અપાવી.અને તે જ મહેશના લફરામાં! આગળ વાત કરતાં શરમ આવે છે કે તેણી એ ત્રણ..ત્રણ વખત એબૉરશન કરાવેલ..એક પછી એક વાત બહાર આવતી ગઈ. આ  લફરાના ખોટા લિબાસમાં લપટાયેલ મારો પતિ અને મારીજ બહેનપણી ! એક સ્ત્રી બીજી સ્ત્રીને દગો આપે ! એને માટે દોષિત કોણ..સ્ત્રી કે પુરૂષ ? આનો જવાબ  કોણ આપશે?

મે 7, 2011 Posted by | ટુંકીવાર્તા, સ્વરચિત રચના | 9 ટિપ્પણીઓ

માતા અને મહાત્મામા તફાવત શો ?Happy Mothers Day

                પુત્રનો જન્મ થાય છે ત્યારે વાસ્તવમા એક માતાનો જન્મ થતો હોય છે. એક  સંપૂર્ણ ક્રાંતિ થયા ત્યારે સ્ત્રીમાંથી માતા પ્રગટ થાય છે. સ્ત્રી તેની તેજ રહે છે; પણ એના અસ્તિત્વ(બીઈંગ)માં બહુ મોટો ફરક પડી જાય છે. માતામાં બુદ્ધની કરૂણા,મહાવીરની તિતિક્ષા,ઈસુનો પ્રેમ, ભગીરથની તપશ્ર્યા,રંતિદેવનો ત્યાગ અને ગાંધીની સેવાવૃતિ જોવા મળે છે.આવા ઈશ્વરીય ગુણોને એકસાથે આત્મસાત કરનારી માતાને કોઈ મહાત્મા કેમ નથી કહેતું ? માતાની આસક્તિ ભારે હોય છે.પોતાના બાળક માટે સર્વસ્વ છોડી શકનાર માતા પડોશીનો છોકરો ઘેર આવે ત્યારે પોતાના બાળક માટે તૈયાર રાખેલ નાસ્તો ઝટ કાઢતી નથી. ધ્રુવની અપર માની વાત જાણીતી છે.ધ્રુવ પોતાની કુખે નથી જન્મ્યો એટલે એ રાજાના ખોળામાં નથી બેસી શકતો. એ માતા કરુણાવાન છે,પરંતુ પોતાના સગા દીકરા માટે; ધ્રુવ માટે નહીં. એના પ્રેમનું ‘લોક્લાઈકઝેશન’ થઈ જાય છે. એ સંકુચિત પ્રેમ નિરપેક્ષ નથી હોતો. મોહને કારણે જ બધો ફેર પડી જાય છે.

               મહાસાગરને કિનારે ઉભો રહીને એક આદમી પાણીનો ખોબો ભરી રહ્યો છે.એના ખોબાના પાણીમાં મહાસાગરના પાણીના તમામ ગુણધર્મ મોજુદ છે.ખોબાનું પાણી નધી રીતે મહાસાગરના પાણીનો નમૂનો છે.એકજ વાત ખુટે છે અને તે એ કે ખોબા પાસે મહાસાગરની વિશાળતા નથી. માતા સદગુણોનો ભંડાર  હોય તોય, મહાત્મા નથી બની શકતી કારણ કે એ આસક્તિથી અને મોહથી ભરેલી છે.એ પોતાના ઘરનો કચરો પડોશીના આંગણામાં નાખે છે.પડોશણ પણ એમજ કરે છે, તેથી સાટું વળી જાય છે !

 સાભારઃ”કૃષ્ણનું જીવનસંગીત”-ગુણવંત શાહ

મા તારા ગુણગાતા આંખમા આસું આવે,
અણમોલ અખુટ પ્રેમ ધારા યાદ આવે,
મા ની મમતા વગર દુનિયા છે અધુરી,
પ્રભુની પે’લા મારી મા ની યાદ આવે.

-વિશ્વદીપ બારડ

મે 6, 2011 Posted by | ગમતી વાતો | 1 ટીકા

   

%d bloggers like this: