"ફૂલવાડી"

શબ્દગંગાની હૃદય-ઉર્મિ એટલે ફૂલવાડી

ભ્રમ-સપના મરચંટ

04-munzvan-1977

પૂજા ધીરે પગ લે પોતાનાં બંગલામાં દાખલ થઈ. પર્સને પથારીમાં ફેંકી,પોતાની
જાતને પણ પથારીમાં ફેંકી દીધી. આંખ બંધ કરી ક્યાંય સુધી ઊંડો શ્વાસ લેતી
રહી.બન્ને આંખોમાંથી આંસુંની ધાર વહી રહી હતી.
કેવી રીતે એનો ભ્રમ તૂટી ગયો. વર્ષો સુધી દિલમાં જે તસવીર લયને
ફરતી હતી તે છીન્નભીન્ન થઈ ગઈ. કેટલાં સમયથી દિલ ના ઉંડાણમા છુપાવી
રાખી,સેહલાવી,યાદોનાં આંસુંથી ભીંજવી,પ્રેમથી સિંચી એ તસવીર છીન્નભીન્ન થઈ
ગઈ. એની યાદ વગર ન કોઈ સવાર પડી અને એની યાદ વગર ન કોઈ સાંજ પડી.પૂજા એ
ભ્રમ સાથે જીવી રહી હતી કે જેટલો હું એને પ્રેમ કરૂ છું,એટલો જ એ મને કરતો
હશે.મારી યાદોમાં તડપતો હશે.મારી યાદોમાં આંસું વહાવતો હશે.એક જ પળમાં બધું
બરબાદ થઈ ગયું
પૂજા કોલેજની એક તોફાની અને ચંચળ યુવતી હતી બ ધાને હસાવતી
રહેતી,પતંગીયાની ઉછળતી,કુદતી,હસતી રહેતી.પો્ફેસરો પણ તેને પસંદ કરતા.
આ પૂજા અમરને પોતાનું દિલ દઈ બેઠી઼ અમર ગંભીર સ્વભાવનો,શાંત,સરળ યુવાન
હતો થોડું બોલવું,થોડું હસવું.અમર ઊંચો અને શ્યામવર્ણો હતો.ક્રિકેટ અને તરવામાં
હોશિયાર.પૂજાને પોતાંને ખબર ન પડી ક્યારે એ ના હાથમાંથી દિલ સરકી ગયું.
હવે બસ પૂજા આખો દિવસ અમર ના વિચારમાં ખોવાયેલી રહેતી.અમરની આજુબાજુ
ભ્રમરની જેમ ફરતી઼. ખુલી આંખે સપના જોયા કરતી.
પણ પૂજાની હિંમત ન થઈ કે અમરને જઈને બતાવે કે એ અમરને પાગલપણાની હદ સુધી
પે્મ કરતી હતી. સરળ સ્વભાવનો અમર આંખોની ભાષા સમજતો ન હતો.
કોલેજના દિવસો ખતમ થઈ ગયાં. દરેક યુવાન-યુવતીઓ પોતપોતાના જીવનમાં પરોવાઈ
ગયાં.હવે કોલેજ નથી,અમર ક્યાંય દેખાતો નથી,ક્યાંય મળતો નથી.આ ખા ગામમાં
પૂજાની આંખો અમરને શોધ્યા કરતી.અમરને તો ખબર પણ ન હતી કે પૂજા દિવસ રાત
એ ના નામની માળા જપતી હતી.
એક દિવસ બગીચામાંથી નીકળતા પૂજાને અમર મળી ગયો.
“કેમ છે?”અમરે પુછયુ. Continue reading

એપ્રિલ 19, 2009 Posted by | ટુંકીવાર્તા | 2 ટિપ્પણીઓ

   

%d bloggers like this: