"ફૂલવાડી"

શબ્દગંગાની હૃદય-ઉર્મિ એટલે ફૂલવાડી

શું જવાબ આપું?”

alg_snow

“રવિ, આજે તું મારા વતી સાંજની શીફ્ટ સંભાળી લઈશ? પ્લીઝ! “મનીષ, મેં કેટલા વખતથી મમ્મી-પપ્પાને ફોન નથી કર્યો અને આજ સાંજે એમને મારે ફોન કરવાનું પ્રોમીસ આપેલ છે તેઓ મારા ફોન ની રાહ જોશે, આજ માંડ થોડો ફ્રી છું,”  “રવિ, આજ સાંજે મારે રીટા સાથે Date છે, નહીં જાઉ તો  એ નારાજ થઈ જશે,,Pleas, only for today.”  રવિ આગ્રહને વશ થઈ ગયો, ના નપાડી શક્યો.” OK,have good time..say, ‘hello to Rita” રવિ અને મનીષ બન્ને સ્ટુડન્ટ વીસા પર હતાં અને લોયોલા જેવી ખ્યાતનામ યુનિવર્સિટીમાં બીઝનેસ મેનેજમેન્ટમાં માસ્ટર કરી રહ્યાં હતાં.રવિ  એકનો એક સંતાન હતો. મા-પિતા બન્ને અમદાવાદમાં હતાં, મધ્યમ કક્ષાનું ફેમીલી, ઉમેશ અને ઉષાબેન બન્ને શિક્ષક હતાં. એમનું સ્વપ્ન બસ દીકરાને ગમે તે રીતે અમેરિકા મોકલવો.બન્ને પતિ-પત્નિએ ટ્યુશન કરી પૈસા બચાવ્યા અને રવિને ઉચ્ચ અભ્યાસ અર્થે અમેરિકા મોકલ્યો.રવિ પણ એટલોજ હોશિંયાર હતો.મા-બાપની આર્થિક પરિસ્થિતીનો ખ્યાલ  હતો એથી બને ત્યાં સુધી પિતા પાસે થી કોઈ આર્થિક મદદ માંગતો નહીં. કેમ્પર્સમા પાર્ટ-ટાઈમ જોબ કરે..સમર ટાઈમમાં ફુલ ટાઈમ જોબ કરી પૈસા કમાઈ લે જેથી ટુશન( કોલેજની ફી)ના તેમજ એપાર્ટમેન્ટ રેન્ટ,ખાધા ખોરાકીનો ખર્ચ નીકળી જાય..એપાર્ટમ્નેટમાં પણ રવિ સાથે બીજા ત્રણ સ્ટુડન્ટસ રહેતાં હતાં જેથી ખર્ચે ઓછો આવે.

                      ડીસેમ્બર એટલે કડકડતી ઠંડી…બરફના ઢગલાં અને સુસવાટો મીશીગન લેઈક પર થી આવતો પવન કાળજા ચીરી નાંખે!ગમે તેટલાં ગરમ કપડાં પહેરો પણ એ ચીકાગોની ઠંડી! ભલભલાને ધ્રુજાવી નાંખે! આગલાં દિવસે છ ઈન્ચ સ્નો પડી ગયો હતો..બહાર માઈનસ ૨૦ ડીગ્રી ટેમ્પરેચર હતું. સાંજના ૮ વાગ્યા હશે,હેવી જેકેટ, મફલર અને સ્નો-શુઝ પહેરી એપાર્ટ-મેન્ટની બહાર નીકળ્યો.કાર સ્ટાર્ટ કરવા ગયો પણ  સ્ટાર્ટ ન થઈ!
“બેટરી ડેડ  થઈ હશે? હવે શું કરીશ? જોબ પર ૯ વાગે પહોંચવાનું છે, સ્ટોર પર મારે Larry ને રીલીવ કરવાનો છે,” ત્યાંજ એપાર્ટમેન્ટમાંથી માઈક નીકળ્યો.
“May I help you?” “sure,” “can you give a jump to my car?” “sure..”કહી માઈકે બેટરી કેબલ કાઢી જમ્પ આપ્યો, કાર સ્ટાર્ટ થઈ ગઈ. :Thank you Mike”..You, welcome.. રવિની કાર સ્ટોર પર જવા નીકળી પડી..

                      રાત્રે બે વાગે ફોનની રીંગ વાગી, મનીષ હજુ રાત્રે ૧૨ વાગેજ એપાર્ટમેન્ટમાં પાછો ફર્યો હતો..ફોન માંડ માંડ ઉપાડ્યો..સામેથી પોલીસનો અવાજ હતો..Ravi has been shot and he is dead!..Oh! my God! મનીષ બે -બાકળો થઈ ગયો  અને થોડીજ વારમાં ફોન રણક્યો…રવિ છે? કોણ મનીષ? મને ખબર છે રાતના ત્યાં અઢીવાગ્યાં છે પણ રવિએ કીધું હતુ કે એ આજે ફોન કરવાનો છે..અને ન આવ્યો એટલે મેં ફોન કર્યો..અમદાવાદ્થી રવિના પિતાનો ફોન હતો..”શું જવાબ આપું?”

Advertisements

માર્ચ 29, 2009 - Posted by | સ્વરચિત રચના

4 ટિપ્પણીઓ »

  1. Good one..
    I am placing this on gadya sarjan with your permission
    Thanks

    ટિપ્પણી by vijayshah | માર્ચ 29, 2009

  2. ohhhh taklif thai vachine…

    ટિપ્પણી by neetakotecha | માર્ચ 29, 2009

  3. very sad but very nice.

    ટિપ્પણી by rekha | માર્ચ 30, 2009

  4. too much touching,,,bit of sad with facts

    loved it uncle,

    anayas

    ટિપ્પણી by anayas | માર્ચ 31, 2009


Thank you for visiting" ફૂલવાડી" Thank you for your comments.

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / બદલો )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / બદલો )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / બદલો )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / બદલો )

Connecting to %s