"ફૂલવાડી"

શબ્દગંગાની હૃદય-ઉર્મિ એટલે ફૂલવાડી

“કરે છે હજી કેમ ‘હોચી’ ગધાડું.”

હતું    ઊંઘમાં   ઊંઘ    જેવું   ઉઘાડું,
કરે  છે   હજી  કેમ  ‘હોચી’  ગધાડું.

પવનની ગતિ હજી એમ લાગે છે જાણે,
દિશાઓ   ઉપાડીને  ચાલે     છે ગાડું.

વીતેલી   ક્ષણો   કાચ  જેવી બરડ  છે,
કહો   તો તમારા   ઉપર  હું    પછાડું.

સ્મરણના ખભા  બેય  થાકી   ગયા છે,
તને  કેટલી વાર     ક્યાંથી    ઉપાડું?

દીવાલોને   બાંધી   દઈ  એક   પડખે,
પડ્યું   છે    કોઈ  કૈક વર્ષોથી    આડું.

નથી   માત્ર  બે   આંખ  ને બંધ  મુઠ્ઠી,
જગત  એક   આખું  પડ્યું   છે  ઉઘાડું.

કરે   છે  હજી  કેમ ‘હોંચી;   ગધાડું?
મેં  અક્ષરભર્યા  છે, હું  ખેંચું  છું  ગાડું.

– મનહર મોદી

Advertisements

ઓગસ્ટ 25, 2008 - Posted by | ગમતી ગઝલ

3 ટિપ્પણીઓ »

  1. સુંદર ગઝલ..બે શેર બહુ ગમ્યા
    સ્મરણના ખભા બેય થાકી ગયા છે,
    તને કેટલી વાર ક્યાંથી ઉપાડું?

    દીવાલોને બાંધી દઈ એક પડખે,
    પડ્યું છે કોઈ કૈક વર્ષોથી આડું

    ટિપ્પણી by સુનીલ શાહ | ઓગસ્ટ 25, 2008

  2. એકદમ વીલક્ષણ અભીવ્યક્તી.
    તેમનો પરીચય મળી શકે?

    ટિપ્પણી by સુરેશ જાની | ઓગસ્ટ 25, 2008

  3. મનહર મોદી એટલે આધુનિક ગઝલનો એક નવો જ વળાંક… ગઝલને સરરિયલિઝમ આપવામાં એમનો સિંહફાળો…

    ટિપ્પણી by વિવેક ટેલર | ઓગસ્ટ 27, 2008


Thank you for visiting" ફૂલવાડી" Thank you for your comments.

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / બદલો )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / બદલો )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / બદલો )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / બદલો )

Connecting to %s