"ફૂલવાડી"

શબ્દગંગાની હૃદય-ઉર્મિ એટલે ફૂલવાડી

મ્રૂત્યુઃ મધરાતે

image0051.gif

એક ડોશી
રાતે અઢીક વાગ્યે
હાથમાં ઝાંખું ફાનસ લઈ
ફળીમાંથી થાય છે પસાર.
 

એનાં જીથરવીંથર(ઊડતા) વાળ સમારવા
એ જે ઘર સામે
મૂકે ફાનસ
સવારે
તે ઘરમાં ઓછું થાય એક “માણસ”.

સાંભળ્યું છે:
એને ઝાંપો ઠેકતી જોતાં
ગામ આખાનાં કૂતરા રડી ઊઠે છે…

હું જાગી ગયો છું…

મારા પલંગ તળેથી ઊભરાતો
અંધકાર
કદાચ એક ઝાંખા ઝાંખા ફાનસમાં
પલટાઈ રહ્યો છે..

હું ચાદર ખેંચું છું
ફળીનો વાંસો પોલો જણાય…
સુસવાતો લાગે…

પાંપણના એક વાળ પર ધ્રૂજતો ઊભો છું
ઘૂઘવે છે ફેનિલ દરિયો
પાંપણો પાછળ
તરે છે દૂ…ર
એક ઝાંખૂ ઝાંખૂ ફાનસ

                    –    અજિત ઠકોર

Advertisements

એપ્રિલ 3, 2007 - Posted by | કાવ્ય, મને ગમતી કવિતા

4 ટિપ્પણીઓ »

  1. Death is inevitable,may be she has a sixth sense.
    That is the reason where ever she keeps ‘fanas’
    some one leave this world.

    ટિપ્પણી by pravinash1 | એપ્રિલ 3, 2007

  2. એ કદાચ ડોશી નહિ હોય પણ ડાકણ હશે.

    ટિપ્પણી by Rekha | એપ્રિલ 4, 2007

  3. મૃત્યુનું આગમન

    ટિપ્પણી by Neela Kadakia | એપ્રિલ 14, 2007

  4. અજિત ઠાકોર આમ તો વિદ્યાનગરમાં સંસ્કૃતના પ્રાધ્યાપક.
    આ કાવ્ય તો એકદમ ગુજરાતી અને પાછું લોકકથા જેવું.

    ટિપ્પણી by spancham | ઓગસ્ટ 4, 2007


Thank you for visiting" ફૂલવાડી" Thank you for your comments.

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / બદલો )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / બદલો )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / બદલો )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / બદલો )

Connecting to %s