"ફૂલવાડી"

શબ્દગંગાની હૃદય-ઉર્મિ એટલે ફૂલવાડી

નહીં મળે !!

 

હસે   છે   ચાંદની  બેફામ   બની   પૂનમ  રાતે,
નિહાળી  લે આજ , અમાસ  રાતે  એ નહી મળે.

હસીલો   આજ   ફૂલો,સૌ    ને   સુગંધ આપીને,
પાઈ  દે થોડું  પાણી, પાનખરે   એ  નહી  મળે.

ગમ  ખાઈ એ   તો વરાળી  વાદળા  થઈ  ગયા,
વરસાવી દે આજ, ફૂંકાતા પવનમાં એ નહી મળે.

ખંડેરમાં  ભટકતા   ભૂત, મહેફીલ  માણે માધરાતે,
મળી લે એને આજ, સૂરજના તેજમાં એ નહી મળે.

ઝખ્મી છું  એથી જ  તારા   દદૅ ને  સમજી  શકુ છું,
ઘાવને  ચંદન  લગાવી   દઉં,પછી   એ  નહી મળે.

સમય છે,  સૌ ને સાથે ગમે એવી વાતો કરી   લ ઉં,
કોને  ખબર છે   કાલની , કદાચ  એ   નહીં  મળે.

સ્વપ્નમાં તો  રોજ , રોજ    પ્રેમની   વાતો  કરે છે,
મજા   માણું છું   રાતમાં , આંખ  ખુલે એ નહી મળે.

જિંદગીનો રસ્તો છે ઘરથી સ્મશાન ઘાટ લગી,જાણુ છું,
મળી  લઉં ચાર  કાંધિયાને,પછી   દીપ એ નહીં મળે
.

ફેબ્રુવારી 5, 2007 Posted by | સ્વરચિત રચના | 5 ટિપ્પણીઓ

   

%d bloggers like this: