શબરીનું મન મ્હોરે

શબરીનું મન મ્હોરે.
રામ નામની માળા જપતાં અંતર અવિરત ફોરે
શબરીનું મન મ્હોરે.
ક્ષણ ક્ષણના અજવાળે ચાખ્યાં મીઠાં મધરક બોરાં,
પદરવની પગથારે એનાં નેણ ઝરે છે કોરાં,
‘ક્યારે આવશે રામ’ વિચારે ગાતી વ્હેલા પ્હોરે.
શબરીનું મન મ્હોરે.
સાવ ઝૂંપડી નાની તો પણ હૈયું વિશાલ છલકે,
પળ પળ ગણતાં ભવ જાશે શું, અશ્રુ નયન ઝળકે,
એક અભીપ્સા અંતરમની શમણાં કેડી દોરે,
શબરીનું મન મ્હોરે.
વાવલિયા આવે વહેતા કે ‘રામ પધારે હમણાં’
ઝટપટ દોડી જાય નેજવે સાચ હશે કે ભ્રમણાં !
ટોળે વળતી તૃષ્ણાઓની ઠપકા અઢળક વ્હોરે.
શબરીનું મન મ્હોરે.
-જગદીશ ધનેશ્વર ભટ્ટ
(આપના અમૂલ્ય પ્રતિભાવ આપશોજી)



Very nice geet. I found so many new words too. Thanks bringing in.
sapana
જગદીશ ભટ્ટ આપણા ખૂબ જ પ્રતિભાસંપન્ન કવિ છે, અભિનન્દન,વિશ્વદીપભાઇ.
ભાગ્યેશ જહા.
Beautiful wordings, nice poem.
તન તંબૂરો બોલી ઊઠ્યોઃ આવ્યો મારો રામ આવ્યો મારો રામ.
શબરીનું મન મ્હોરી ઊઠેઃ આવ્યો મારો રામ આવ્યો મારો રામ.
શબરી મારું નામ છે ને જાતની છું ભીલડી,
પ્રભુના ચરણોમાં સોંપી જીવનની નાવડી….જુનું અને જાણીતુ ભજન યાદ કરાવ્યું તમે.