દીકરીના લગ્ન પછી , ઘરમાં..
આખરે ઊજાગરાનો અંત આવ્યોઃ
લગન ઉકલી ગયાં,
મા હવે ઘરની ચીજવસ્તુઓ ગણે છે
સંભારી સંભારી મેળવે છેઃ
સંભાળી સંભાળી ગોઠવે છેઃ
થાળી, વાડકા, ગ્લાસ, ડિશ
બધું બરાબર છે
ક્યાંય કશુંય ખોવાયું નથી
કશુંય ગયું નથી-
પણ
અચાનક કંઈક યાદ આવતાં
એ ઓરડા વચ્ચે
ઊભિ રહી જાય છે
આંખોમાંથી ટપકું ટપકું થાય છે
ખારો ખારો પ્રશ્નઃ
“મારી દિકરી કયાં?
-જયંત પાઠક
9 Comments »
Leave a comment
પરિચય અને સ્વાગત
વિશ્વદીપ બારડ
“આવો, આવો તો મારી આંખો ઠરે,
ને નહિ આવો તો મુખ નહિ મોડું”
“મને વાંધો નથી વ્હાલા હૃદયમાં ઘર કરી બેસો,
તમારો દેશ છે આખો ભલે ને સર કરી બેસો.”
જન્મભુમિ અને ઊછેરઃ ભાવનગર
પ્રથમ આપ સૌ નું ભાવભીનું સ્વાગત છે. આપ સૌ ની પ્રેરણા મારા માટે ઘણીજ મહત્વની છે.આપ સૌ નો અભિપ્રાય અને સુચન ” ફૂલવાડી ” ને સિંચન કરવા સમાન છે.
કવિતા સાથે લાગણીશીલ હૈયાનો પરિચય , નિકટતા શિશુવયથી છે એ કહું તો અતિશયોક્તિ નહી થાય. “મંગળ મંદીર ખોલો “, “આભમાં ઊગેલ ચાંદલો”, અને “આ પસ્તાવો વિપુલ ઝરણું “જેવા પ્રિય કાવ્યો મન,તન અને હૈયા ને હરી લેતા.
આજ ભાવના ના બીજ ૧૯૬૭માં, કોલેજકાળ દરમ્યાન “અદયભીંત્” કોઈ બિચારી,(”સ્ત્રી” મેગેઝીનમાં)અને કહેશો નહી, હસતો રહ્યો, કાવ્યનો પ્રવાહ શરૂ થયો.
૧૯૭૫માં ફેમીલી સાથે અમેરિકા આવ્યો. નવો દેશ તેમજ સ્થાયી થવાની ચિંતા. બાળકો ના આભ્યાસ, આ બધી કૌટુંબિક જવાબદારીની વણઝાર માં કાવ્ય-સુંદરી થી આળગો થઈ ગયો.૧૯૭૯માં હ્યુસ્ટ્નમાં આવી સ્થાઈ થયો , હ્યુસ્ટ્નમાં ચાલતી ગુજરાતી સાહિત્ય સરિતાએ આવેગ આપ્યો. ” કાવ્ય-સુંદરીની સાથે સાથે ” મારો પ્રથમ સંગ્રહ ગઝલ સમ્રાટ શ્રી આદિલ મનસૂરીને હસ્તે પ્રગટ થયો(૨૦૦૨). પરદેશમાં આપણી માતૃભાષા ગુજરાતી ધીરે ધીરે ભુલાતી જાય છે. આપણાં બાળકો ગુજરાતી બોલી શકે છે, પણ લખી કે વાંચી શકતા નથી તો પછી આપણાં બાળકોની પેઢીમાં આપણી માતૃભાષા તદ્દન ન બોલાય એવું પણ બને ! ચાલો આપણે સયુંકત પ્રયાસ કરીએ અને પરદેશમા એક પ્રકટતા દીપ ને તેલ ની ધાર સતત આપ્યા કરીએ.આશા રાખીએ કે આપણી માતૃભાષા પરદેશમાં પણ અમર રહે.
-
-
Recent Comments
-
geo counter
Vishvadeepbhai–Tame Ganda thaya chho?? Karishma Kapoor ne to dikri banavati hoy?–Kavya is very good-
દિકરી તો હૈયે જ હોય છે છતાં આ સમયે આ પ્રશ્ન થાય જ…!
આ અને આવી જ એક સુન્દર કવિતા રમેશ પારેખની …..એક પળી ઓછું…
મે ભાવવિશ્વમાં મૂકી છે.
દીકરીના લગ્ન પછી અણોહરો બનેલ માંડવો….કેવો ફિક્કો લાગે છે.
એ ખાલીપો અને સુનકાર ની કલ્પના માત્ર પીડનારી છે
જયંત પાઠકની એક ઉત્કૃષ્ટ રચના…
હૈયું અને આંખ ભરાઈ ન આવે તો જ નવાઈ…
જ્યત પાઠકનું ભાવભીનું કાવ્ય
દિકરીને વિદાય આપી દેવી તે પ્રસંગ દરેક આંખોને રડાવી જાય છે,
છતા સમાજનો આજ સિરસ્તો છે!
યાદ આવી
કાળજા કેરો કટકો મારો, ગાંઠથી છૂટી ગ્યો
મમતા રૂવે જેમ વેળુમા વીરડો ફૂટી ગ્યો
Dikri aankh same ja rahe tem thaya kare pan..ek divas evu bane chhe..ke
dilip
Dikri aankh same ja rahe tem thaya kare pan..ek divas evu bane chhe..ke
dilip
Vishvadeepbhai–Tame Ganda thaya chho?? Karishma Kapoor ne to dikri banavati hoy?–Kavya is very good-
Comment by harnish Jani | July 18, 2008
દિકરી તો હૈયે જ હોય છે છતાં આ સમયે આ પ્રશ્ન થાય જ…!
Comment by chetu | July 18, 2008
આ અને આવી જ એક સુન્દર કવિતા રમેશ પારેખની …..એક પળી ઓછું…
મે ભાવવિશ્વમાં મૂકી છે.
દીકરીના લગ્ન પછી અણોહરો બનેલ માંડવો….કેવો ફિક્કો લાગે છે.
Comment by nilam doshi | July 19, 2008
એ ખાલીપો અને સુનકાર ની કલ્પના માત્ર પીડનારી છે
Comment by jayeshupadhyaya | July 19, 2008
જયંત પાઠકની એક ઉત્કૃષ્ટ રચના…
હૈયું અને આંખ ભરાઈ ન આવે તો જ નવાઈ…
Comment by વિવેક ટેલર | July 19, 2008
જ્યત પાઠકનું ભાવભીનું કાવ્ય
દિકરીને વિદાય આપી દેવી તે પ્રસંગ દરેક આંખોને રડાવી જાય છે,
છતા સમાજનો આજ સિરસ્તો છે!
યાદ આવી
કાળજા કેરો કટકો મારો, ગાંઠથી છૂટી ગ્યો
મમતા રૂવે જેમ વેળુમા વીરડો ફૂટી ગ્યો
Comment by pragnaju | July 19, 2008
Dikri aankh same ja rahe tem thaya kare pan..ek divas evu bane chhe..ke
dilip
Comment by Dilip Gajjar | February 10, 2009
Dikri aankh same ja rahe tem thaya kare pan..ek divas evu bane chhe..ke
dilip
Comment by Dilip Gajjar | February 10, 2009