યુવાની-વૃદ્ધાવસ્થા
જે વર્ષો તમે નિરર્થક ગાળ્યાં હોય તેજ તમને વૃદ્ધ બનાવે છે.-અજ્ઞાત
યુવાન વયમાં જ્ઞાનનો છોડ નહિ વાવો, તો વૃદ્ધાવસ્થામાં એની છાયા મળશે નહિ.-અમૃતબિંદુ
વૃદ્ધાવસ્થા એ માનવજીવનની વધુમાં વધુ અણધારેલી અવસ્થા છે.-ટ્રોટ્સ્કી લીયો
યુવાન માણસ બધા નિયમો(સિદ્ધાંતો) જાણે છે, પણ વૃદ્ધ અપવાદોને જાણે છે.-ઓલીવર હોમ્સ
યુવાની એક ભૂલ છે,આદમિયત એક સંગ્રામ છે, વૃદ્ધાવસ્થા એક અફસોસ છે.-બેન્જામીન ડિઝરાયેલી
યુવાન તું નાચે છે એવી મારી ફરિયાદ નથી, પણ તને તારો તાલ નથી, તું અન્યના તાલે નાચે છે એનું મને દુ;ખ છે.-પાંડુરંગ શાસ્ત્રી
તમારા સંતાનોને યુવાનીમાં ભણાવો, જેથી તમારી વૃદ્ધાવસ્થામાં તેઓ તમને ભણાવે નહિ.-યહૂદી કહેવત
2 Comments »
Leave a comment
પરિચય અને સ્વાગત
વિશ્વદીપ બારડ
“આવો, આવો તો મારી આંખો ઠરે,
ને નહિ આવો તો મુખ નહિ મોડું”
“મને વાંધો નથી વ્હાલા હૃદયમાં ઘર કરી બેસો,
તમારો દેશ છે આખો ભલે ને સર કરી બેસો.”
જન્મભુમિ અને ઊછેરઃ ભાવનગર
પ્રથમ આપ સૌ નું ભાવભીનું સ્વાગત છે. આપ સૌ ની પ્રેરણા મારા માટે ઘણીજ મહત્વની છે.આપ સૌ નો અભિપ્રાય અને સુચન ” ફૂલવાડી ” ને સિંચન કરવા સમાન છે.
કવિતા સાથે લાગણીશીલ હૈયાનો પરિચય , નિકટતા શિશુવયથી છે એ કહું તો અતિશયોક્તિ નહી થાય. “મંગળ મંદીર ખોલો “, “આભમાં ઊગેલ ચાંદલો”, અને “આ પસ્તાવો વિપુલ ઝરણું “જેવા પ્રિય કાવ્યો મન,તન અને હૈયા ને હરી લેતા.
આજ ભાવના ના બીજ ૧૯૬૭માં, કોલેજકાળ દરમ્યાન “અદયભીંત્” કોઈ બિચારી,(“સ્ત્રી” મેગેઝીનમાં)અને કહેશો નહી, હસતો રહ્યો, કાવ્યનો પ્રવાહ શરૂ થયો.
૧૯૭૫માં ફેમીલી સાથે અમેરિકા આવ્યો. નવો દેશ તેમજ સ્થાયી થવાની ચિંતા. બાળકો ના આભ્યાસ, આ બધી કૌટુંબિક જવાબદારીની વણઝાર માં કાવ્ય-સુંદરી થી આળગો થઈ ગયો.૧૯૭૯માં હ્યુસ્ટ્નમાં આવી સ્થાઈ થયો , હ્યુસ્ટ્નમાં ચાલતી ગુજરાતી સાહિત્ય સરિતાએ આવેગ આપ્યો. ” કાવ્ય-સુંદરીની સાથે સાથે ” મારો પ્રથમ સંગ્રહ ગઝલ સમ્રાટ શ્રી આદિલ મનસૂરીને હસ્તે પ્રગટ થયો(૨૦૦૨). પરદેશમાં આપણી માતૃભાષા ગુજરાતી ધીરે ધીરે ભુલાતી જાય છે. આપણાં બાળકો ગુજરાતી બોલી શકે છે, પણ લખી કે વાંચી શકતા નથી તો પછી આપણાં બાળકોની પેઢીમાં આપણી માતૃભાષા તદ્દન ન બોલાય એવું પણ બને ! ચાલો આપણે સયુંકત પ્રયાસ કરીએ અને પરદેશમા એક પ્રકટતા દીપ ને તેલ ની ધાર સતત આપ્યા કરીએ.આશા રાખીએ કે આપણી માતૃભાષા પરદેશમાં પણ અમર રહે.
CLUSTSMAP
-
Recent Comments
himanshupatel555 on આજનો જોક્સ… pravina on આજનો જોક્સ… રાજની ટાંક on અમારી ભાવભીંની શ્રદ્ધાંજલ… sapana on માણેકચોકમાં… REKHASDEDHIA on સ્વર્ગ આવવું નથી વિશ્વદીપ બારડ on સ્વર્ગ આવવું નથી vijayshah on સ્વર્ગ આવવું નથી રાજની ટાંક{wildlife … on વેદનાનું દર્દ નટવર મહેતા on સબવે-સેન્ડવીચ prafula on સબવે-સેન્ડવીચ વિશ્વદીપ બારડ on સબવે-સેન્ડવીચ rekha on સબવે-સેન્ડવીચ વિશ્વદીપ બારડ on મોક્ષ વાળો મારગ મળે… વિશ્વદીપ બારડ on કઈ જાણવા જેવું..કઈ શિખવા … વિશ્વદીપ બારડ on સબવે-સેન્ડવીચ geo counter
એક વાત યાદ આવે છે-
વૃદ્ધને જુવાન દીકરો. એ જુવાન દીકરો એક દિવસ ઘોડેસવારીએ નીકળી પડ્યો. ઘોડો વશમાં ન રહ્યો. દીકરાએ કાયમ માટે બન્ને પગ ગુમાવ્યા. દીકરો અપંગ થયો. લોકો ફરી પાછા કહેવા લાગ્યા કે આ અશ્વ પાછો આવ્યો એ જ ખોટું થયું. વૃદ્ધે લોકોને વાર્યા, સમજાવ્યા. નિર્ણય ન કરો. સર્ટિફિકેટો ન આપો. યુદ્ધ ફાટ્યું. બધાના જુવાન દીકરાઓ યુદ્ધમાં ગયા. અપંગ દીકરો વૃદ્ધ પાસે જ રહ્યો. ગામ આખું દીકરાઓ વિના રડતું હતું અને વૃદ્ધને કહેતું હતું કે તું નસીબદાર કે અપંગ હોય તોય તારો દીકરો સલામત તો રહ્યો. વૃદ્ધે કહ્યું કે તમે બોલીબોલીને ઈશ્વરની યોજનામાં દખલ કર્યા કરો છો. તમે બોલીબોલીને ઈશ્વરને શું અભિપ્રેત છે એ નિર્ણય તમે જ કરો છો. મૌનની વાતને સમજવી જોઈએ.
Vishvadeepbhai
TamarI vato ane tamara anubhavo vahenchavaano hu praytna karu chhu maara pustak nivruttini pravruttima…
aapanI paravanagi ni apexa..