“પ્રેમ..”
લવ કરવા માટે કૂદવું પડે અને ગોઠણ છોલાય ત્યારે ઊર્દૂની ઈશ્કિયા શાયરી કામ આવતી નથી. પાનવાળાની દુકાને ઉભા રહી ને આદમકદ આયનામાં જોઈને વાળ ઓળતા ગોરાચિટ્ટા સુંવાળા નવરાવો માટે ઉર્દૂના શેર ચરકતા રહેવું ઠીક છે , બાકી લવ એ જૂદી ચેલેન્જ છે. એમાં થોડાં મર્દ બનવું પડે છે!
ગુજરાતી પુરૂષ બિચારો પ્રેમ કરે પણ સામાન્ય દ્વિપગી જવાન મનુષ્ય બાથરૂમની બહાર નિકળીને પણા ગાવું . ગુનગુનાવું ચાલું રાખે તો સમજવું કે એ રોમાં કિત અવસ્થામાં છે. આજ કાલની પેઢીને જુમ્મા…ચુમ્માની હ્ર્દયવિદારક ચીસો પાડવી પડે છે.૭૦ એમ. એમ.માં ભુસકા મારવા પડે છે. પ્રેમ એ સરકસના અંગ કસરતના ખેલ કરવા જેવો એક કઠિન વ્યાયમ બની ગયો છે.
મારે માટે પ્રેમ દૈહિક છે, મૈત્રી બૌદ્ધિક છે.
પ્રેમ શબ્દ અમૂર્ત છે. પ્રેમ શબ્દ સંસ્ક્રુત શબ્દકોશો માં”પ્રેમન્ રૂપે અપાયો છે.
દરેક સ્ત્રી પ્રેમ કરવા લાયક હોતી નથી અને સૌથી મોટી ટ્રેજડી “Not to love ”નથી પણ”Not to be loved “ છે.. આપણે કોઈને પ્રેમ ન કરીયે એ ટ્રેજડી નથી. કોઈ આપણને પ્રેમ કરતું નથી એ ટ્રેજડી છે.
પ્રેમ કરતાં કરતાં કોઈ દિવસ કોઈને શરદી લાગતી નથી.
જે પ્રેમમાં નિષ્ફળ જાય છે એ જુગારમાં સફળ થાય છે…અને જે જુગારમાં પૈસા ખૂવે છે એ પ્રેમમાં જીતી જાય છે.
પ્રેમ થવો એ તડકો જોવા જેવું કામ છે, તડાકો જોવાની ક્રિયાને વૈજ્ઞાનિક રીતે સમજાવી અઘરી પડે , પણ આંધળો માણસ પણ બંધ આંખોથી સમજી શકે કે તડકો ખૂલી ગયો છે.
-ચંદ્રકાંત બક્ષી
7 Comments »
Leave a comment
પરિચય અને સ્વાગત
વિશ્વદીપ બારડ
“આવો, આવો તો મારી આંખો ઠરે,
ને નહિ આવો તો મુખ નહિ મોડું”
જન્મભુમિ અને ઊછેરઃ ભાવનગર
પ્રથમ આપ સૌ નું ભાવભીનું સ્વાગત છે. આપ સૌ ની પ્રેરણા મારા માટે ઘણીજ મહત્વની છે.આપ સૌ નો અભિપ્રાય અને સુચન ” ફૂલવાડી ” ને સિંચન કરવા સમાન છે.
કવિતા સાથે લાગણીશીલ હૈયાનો પરિચય , નિકટતા શિશુવયથી છે એ કહું તો અતિશયોક્તિ નહી થાય. “મંગળ મંદીર ખોલો “, “આભમાં ઊગેલ ચાંદલો”, અને “આ પસ્તાવો વિપુલ ઝરણું “જેવા પ્રિય કાવ્યો મન,તન અને હૈયા ને હરી લેતા.
આજ ભાવના ના બીજ ૧૯૬૭માં, કોલેજકાળ દરમ્યાન “અદયભીંત્” કોઈ બિચારી,(”સ્ત્રી” મેગેઝીનમાં)અને કહેશો નહી, હસતો રહ્યો, કાવ્યનો પ્રવાહ શરૂ થયો.
૧૯૭૫માં ફેમીલી સાથે અમેરિકા આવ્યો. નવો દેશ તેમજ સ્થાયી થવાની ચિંતા. બાળકો ના આભ્યાસ, આ બધી કૌટુંબિક જવાબદારીની વણઝાર માં કાવ્ય-સુંદરી થી આળગો થઈ ગયો.૧૯૭૯માં હ્યુસ્ટ્નમાં આવી સ્થાઈ થયો , હ્યુસ્ટ્નમાં ચાલતી ગુજરાતી સાહિત્ય સરિતાએ આવેગ આપ્યો. ” કાવ્ય-સુંદરીની સાથે સાથે ” મારો પ્રથમ સંગ્રહ ગઝલ સમ્રાટ શ્રી આદિલ મનસૂરીને હસ્તે પ્રગટ થયો(૨૦૦૨). પરદેશમાં આપણી માતૃભાષા ગુજરાતી ધીરે ધીરે ભુલાતી જાય છે. આપણાં બાળકો ગુજરાતી બોલી શકે છે, પણ લખી કે વાંચી શકતા નથી તો પછી આપણાં બાળકોની પેઢીમાં આપણી માતૃભાષા તદ્દન ન બોલાય એવું પણ બને ! ચાલો આપણે સયુંકત પ્રયાસ કરીએ અને પરદેશમા એક પ્રકટતા દીપ ને તેલ ની ધાર સતત આપ્યા કરીએ.આશા રાખીએ કે આપણી માતૃભાષા પરદેશમાં પણ અમર રહે.



આપણે કોઈને પ્રેમ ન કરીયે એ ટ્રેજડી નથી. કોઈ આપણને પ્રેમ કરતું નથી એ ટ્રેજડી છે.
aavu thay che tyare jabardast depression aave che…
anubhav ni vat che
Comment by neeta | June 6, 2008
ચંદ્રકાંત બક્ષીની તેજાબી જબાન ચાલુ થાય પછી કેવી દાહક બની શકે તેનું ઉદાહરણ આપે પેશ કર્યું, વિશ્વદીપ ભાઈ! બીજી વાત. નવોદિતોએ સર્જકોનું અનુકરણ કરવાનું નથી હોતું, પરંતુ અભ્યાસાર્થે પણ આવી શૈલીથી પરિચિત થવાનું હોય છે.
. . …. હરીશ દવે અમદાવાદ
Comment by Harish Dave | June 7, 2008
‘prem to basa prem che.
tene sheni upama api shakay.
very nice
Comment by pravinash1 | June 7, 2008
આંધળો માણસ પણ બંધ આંખોથી સમજી શકે કે તડકો ખૂલી ગયો છે.
બક્ષી સાહેબ ની ભાષા ધસમસતી નદી જેવી હોય છે
Comment by jayeshupadhyaya | June 7, 2008
v.good
Comment by shivshiva | June 8, 2008
Happy Father’s day.
Comment by shivshiva | June 8, 2008
PREM,
” NEVER INCREAZ NEVER DECREAZ”
” KOI PARISTHITI,KOI BAHAHANE KA MOHTAJ NAHIN HOTA”
“BUS BARASATA HI RAHETA HAI “
Comment by REKHASDEDHIA | June 9, 2008