શું કરું?
મારી કોઈ હસ્તી હશે નહી કાલે!
વિચારનો બોજ લઈ શું કરું?
સતાવે છે રોજ રોજ કેવા વિચારો!
મરણનો બોજ લઈ શું કરું?
8 Comments »
Leave a comment
પરિચય અને સ્વાગત
વિશ્વદીપ બારડ
“ન રાખું આશા કદી કોઈ પાસ
પછી કરે કોણ મને નિરાશ ?”-રમણલાલ સોની
જન્મભુમિ અને ઊછેરઃ ભાવનગર
પ્રથમ આપ સૌ નું ભાવભીનું સ્વાગત છે. આપ સૌ ની પ્રેરણા મારા માટે ઘણીજ મહત્વની છે.આપ સૌ નો અભિપ્રાય અને સુચન ” ફૂલવાડી ” ને સિંચન કરવા સમાન છે.
કવિતા સાથે લાગણીશીલ હૈયાનો પરિચય , નિકટતા શિશુવયથી છે એ કહું તો અતિશયોક્તિ નહી થાય. “મંગળ મંદીર ખોલો “, “આભમાં ઊગેલ ચાંદલો”, અને “આ પસ્તાવો વિપુલ ઝરણું “જેવા પ્રિય કાવ્યો મન,તન અને હૈયા ને હરી લેતા.
આજ ભાવના ના બીજ ૧૯૬૭માં, કોલેજકાળ દરમ્યાન “અદયભીંત્” કોઈ બિચારી,(”સ્ત્રી” મેગેઝીનમાં)અને કહેશો નહી, હસતો રહ્યો, કાવ્યનો પ્રવાહ શરૂ થયો.૧૯૭૫માં ફેમીલી સાથે અમેરિકા આવ્યો. નવો દેશ તેમજ સ્થાયી થવાની ચિંતા. બાળકો ના આભ્યાસ, આ બધી કૌટુંબિક જવાબદારીની વણઝાર માં કાવ્ય-સુંદરી થી આળગો થઈ ગયો.૧૯૭૯માં હ્યુસ્ટ્નમાં આવી સ્થાઈ થયો , હ્યુસ્ટ્નમાં ચાલતી ગુજરાતી સાહિત્ય સરિતાએ આવેગ આપ્યો. ” કાવ્ય-સુંદરીની સાથે સાથે “ મારો પ્રથમ સંગ્રહ ગઝલ સમ્રાટ શ્રી આદિલ મનસૂરીને હસ્તે પ્રગટ થયો(૨૦૦૨). પરદેશમાં આપણી માતૃભાષા ગુજરાતી ધીરે ધીરે ભુલાતી જાય છે. આપણાં બાળકો ગુજરાતી બોલી શકે છે, પણ લખી કે વાંચી શકતા નથી તો પછી આપણાં બાળકોની પેઢીમાં આપણી માતૃભાષા તદ્દન ન બોલાય એવું પણ બને ! ચાલો આપણે સયુંકત પ્રયાસ કરીએ અને પરદેશમા એક પ્રકટતા દીપ ને તેલ ની ધાર સતત આપ્યા કરીએ.આશા રાખીએ કે આપણી માતૃભાષા પરદેશમાં પણ અમર રહે.
-
-
Recent Comments
Kartik Mistry on Happy Independence Day! 
nilam doshi on ….અથવા પ્ર… nilam doshi on Happy Independence Day! Mali on Happy Independence Day! 
પ્રતીક :… on Happy Independence Day! Rekha on શોધ(એકીશ્વ… Rekha on ….અથવા પ્ર… Rekha on ….અથવા પ્ર… Rekha on મૃત્યુ.. 
Harsukh Thanki on ….અથવા પ્ર… વિવેક ટ… on ….અથવા પ્ર… વિવેક ટ… on મૃત્યુ.. pragnaju on શોધ(એકીશ્વ… 
કુણાલ on ….અથવા પ્ર… 
jayeshupadhyaya on ….અથવા પ્ર… - var sc_project=2696512; var sc_invisible=0; var sc_partition=26; var sc_security="5641c9a4";
View My Stats -
‘ મરણનો બોજ લઈને શું કરુ?
મરણતો જીવન ના નાટકનો છેલ્લો અંક છે.
પછીતો છે હાશ———’
આ પંક્તિઓને હજી થોડી આગળ લંબાવો તો કેવું?
nice…..pravinaben, maran pachi j hash ..sha mate ? jivan natakno e last episode sari rite bhajavay mate bakina anko sara bhajavava joie…barabarane ?
સુંદર અભિવ્યક્તિ…
સરસ વીચાર પણ આ એકજ સફર એવી છે જ્યાં માણસ મંજીલ ને લક્ષમાં રાખીને સફર કરતો નથી સામાન સો સાલ કા પર કલકી ખબર નહી
પ્રિય વિશ્વદિપભાઇ,
ખુબ સુન્દર વાત કરી મૃત્યુ વિશે ! મારો લખેલો એક શેર જીવન અને મૃત્યુ વિશે આપને ગમશે !
“મોતનો મને ડર નથી, જીદંગી ડરાવી જાય છે !
મોત છે બે ઘડીનો ખેલ, જીદંગી રોજનો સંગ્રામ છે !”
દિનેશ ઓ. શાહ,પી.એચ.ડી. ગેઇન્સવીલ, ફ્લોરીડા, યુ.એસ.એ.
it;s very good ilike a lot
tame ghanu saras lakho chho tamne khabar chhe chhata gamatano gulaala vadhu karavo chho.. keep it up !
tamaro khajano pan luntavataa raho…
khuba ja saras…
મારી કોઈ હસ્તી હશે નહી કાલે!
વિચારનો બોજ લઈ શું કરું?
સતાવે છે રોજ રોજ કેવા વિચારો!
મરણનો બોજ લઈ શું કરું?
vah! majhaa avi gayi