કોઈ બેસતું કેમ નથી ….
જાપાનની શહેર-પરાંની લોકલ ટ્રેન માં ભીડ તો આપણે ત્યાં થાય છે એના જેવીજ ; પણ લોકો તાલીમ બદ્ધ. ગાડી આવે ત્યારે તેમાં ચડાનારા હારબંધ ઊભા હોય પ્લેટફોર્મ પર. ઊતરનારા ઊતરી જાય પછી નવા મુસાફર ચડે; દરવાજો બંધ થાય પછી જ ગાડી ઉપડી શકે , તેવી યાંત્રીક ગોઠવણી.
સાકાઈથી ઓસકા જવા હું લોકલમાં ચડ્યો. ડ્બ્બામાં છત પરથી લટકતાં કડાં પકડીને ૨૫-૩૦ જણ ઊભા હતા. એક બેઠક ખાલી પડેલ હતી. ” કોઈ બેસતું કેમ નથી?” મેં સાથેના મિત્રને પૂછ્યું. તેમણે સમજાવ્યું કે, ” જેટલા ઊભા છે તે સૌ ને બેસવું તો છે; પણ ખાલી બેઠક એક જ છે તેથી બધા વિચારે છે કે , બેઠક મને નહી-બીજાને મળવી જોઈએ. માટે સૌ ઉભા છે”
બીજાને સગવડ પહેલી મળવી જોઈએ, એ ભાવના માત્ર રેલગાડીમાં જ નહીં પણ જીવનના બીજા ઘણા વ્યવહારોમાં જાપાની લોકોમાં જોઈ.
-મોહન પરીખ
************************
કોઈ દિવસ જે ધ્યેયનો પરાજય થવાનો છે તેમાં આજે વિજય મેળવવા કરતાં, કોઈક દિવસ જેની ફતેહ થવાની છે તેવા ધ્યેયને કાજે હાર પામવાનું હું પસંદ કરું છું
-વુડ્રો વિલસન
4 Comments »
Leave a comment
પરિચય અને સ્વાગત
વિશ્વદીપ બારડ
“આવો, આવો તો મારી આંખો ઠરે,
ને નહિ આવો તો મુખ નહિ મોડું”
“મને વાંધો નથી વ્હાલા હૃદયમાં ઘર કરી બેસો,
તમારો દેશ છે આખો ભલે ને સર કરી બેસો.”
જન્મભુમિ અને ઊછેરઃ ભાવનગર
પ્રથમ આપ સૌ નું ભાવભીનું સ્વાગત છે. આપ સૌ ની પ્રેરણા મારા માટે ઘણીજ મહત્વની છે.આપ સૌ નો અભિપ્રાય અને સુચન ” ફૂલવાડી ” ને સિંચન કરવા સમાન છે.
કવિતા સાથે લાગણીશીલ હૈયાનો પરિચય , નિકટતા શિશુવયથી છે એ કહું તો અતિશયોક્તિ નહી થાય. “મંગળ મંદીર ખોલો “, “આભમાં ઊગેલ ચાંદલો”, અને “આ પસ્તાવો વિપુલ ઝરણું “જેવા પ્રિય કાવ્યો મન,તન અને હૈયા ને હરી લેતા.
આજ ભાવના ના બીજ ૧૯૬૭માં, કોલેજકાળ દરમ્યાન “અદયભીંત્” કોઈ બિચારી,(“સ્ત્રી” મેગેઝીનમાં)અને કહેશો નહી, હસતો રહ્યો, કાવ્યનો પ્રવાહ શરૂ થયો.
૧૯૭૫માં ફેમીલી સાથે અમેરિકા આવ્યો. નવો દેશ તેમજ સ્થાયી થવાની ચિંતા. બાળકો ના આભ્યાસ, આ બધી કૌટુંબિક જવાબદારીની વણઝાર માં કાવ્ય-સુંદરી થી આળગો થઈ ગયો.૧૯૭૯માં હ્યુસ્ટ્નમાં આવી સ્થાઈ થયો , હ્યુસ્ટ્નમાં ચાલતી ગુજરાતી સાહિત્ય સરિતાએ આવેગ આપ્યો. ” કાવ્ય-સુંદરીની સાથે સાથે ” મારો પ્રથમ સંગ્રહ ગઝલ સમ્રાટ શ્રી આદિલ મનસૂરીને હસ્તે પ્રગટ થયો(૨૦૦૨). પરદેશમાં આપણી માતૃભાષા ગુજરાતી ધીરે ધીરે ભુલાતી જાય છે. આપણાં બાળકો ગુજરાતી બોલી શકે છે, પણ લખી કે વાંચી શકતા નથી તો પછી આપણાં બાળકોની પેઢીમાં આપણી માતૃભાષા તદ્દન ન બોલાય એવું પણ બને ! ચાલો આપણે સયુંકત પ્રયાસ કરીએ અને પરદેશમા એક પ્રકટતા દીપ ને તેલ ની ધાર સતત આપ્યા કરીએ.આશા રાખીએ કે આપણી માતૃભાષા પરદેશમાં પણ અમર રહે.
CLUSTSMAP
-
Recent Comments
himanshupatel555 on આજનો જોક્સ… pravina on આજનો જોક્સ… રાજની ટાંક on અમારી ભાવભીંની શ્રદ્ધાંજલ… sapana on માણેકચોકમાં… REKHASDEDHIA on સ્વર્ગ આવવું નથી વિશ્વદીપ બારડ on સ્વર્ગ આવવું નથી vijayshah on સ્વર્ગ આવવું નથી રાજની ટાંક{wildlife … on વેદનાનું દર્દ નટવર મહેતા on સબવે-સેન્ડવીચ prafula on સબવે-સેન્ડવીચ વિશ્વદીપ બારડ on સબવે-સેન્ડવીચ rekha on સબવે-સેન્ડવીચ વિશ્વદીપ બારડ on મોક્ષ વાળો મારગ મળે… વિશ્વદીપ બારડ on કઈ જાણવા જેવું..કઈ શિખવા … વિશ્વદીપ બારડ on સબવે-સેન્ડવીચ geo counter
મુંબાઈની લોક્લ ટ્રેન યાદ આવી? !
Very appealing !
May Almighty fift me this great discipline and humanity(Amin)
pl.read Gift insteadt of fift on the above coments.
મોહન પરીખ તે આ? જાણ માટે-
અનસૂયાબહેનના લગ્ન મોહન નરહરિ પરીખ સાથે થયેલાં.આજે બેઉ હયાત નથી.એમનો દીકરો રાહુલ અમેરિકાની સેન્ટ લુઈસ યુનિવર્સિટીમાં મોટા હોદૃે છે.એ મિકેનિકલ ઈજનેર છે. પત્ની નીલિમા એ જ યુનિવર્સિટીમાં પેથોલોજિસ્ટ છે. તેમનાં બે સંતાનમાં અનુપ હમણાં પીએચ.ડી. કરે છે. દીકરી અવનિ હમણાં ગ્રેજ્યુએટ થઈ અને આગળ ભણવાનું નક્કી કરવા પહેલાં જોબ કરે છે.
મોહન પરીખની દીકરી લેખાએ ન્યૂક્લિયર ફિઝિક્સમાં પીએચ.ડી.કર્યું છે.અમેરિકી હોસ્પિટલની લેબમાં કાર્યરત છે. તેના પતિ બાલાસુબ્રમણ્યમ મેડિકલ સાયન્સમાં રિસર્ચ કરતા રહ્યા છે. તેમના બે પુત્રોમાંથી મોટા દેવે કોમ્પ્યુટર સાયન્સમાં પીએચ.ડી. કર્યું છે અને અમેરિકામાં જોબ કરે છે. નાનો અમલ પત્રકારત્વનું ભણીને ત્યાં અખબારમાં જોડાયો છે.