એક ગઝલ-લક્ષ્મી ડોબરીયા
પાંદડું બોલ્યું હતું , ફૂટવાની ક્ષણ વિશે!
સાંભળી ફૂલો હસ્યાં, ચૂંટવાની ક્ષણ વિશે!
આજ મેં ઢાળી નજર તો સમય થંભી ગયો!
શબ્દને સમજાવવા, ઘૂંટવાની ક્ષણ વિશે!
આંખમાં સપનું જરી, બેસવા આવ્યું હતું,
તો, હકીકત ચેતવે , તૂટવાની ક્ષણ વિશે!
સામસામા દોડશે એક થાવા રણ મહીં,
ઝાંઝવા જો જાણશે, ખૂટવાની ક્ષણ વિશે!
મૌનના ખડકો પછી, ઓગળી છલકી જશે?
જો ખબર પડશે તને , છૂટવાની ક્ષણ વિશે.
4 Comments »
Leave a comment
પરિચય અને સ્વાગત
વિશ્વદીપ બારડ
“આવો, આવો તો મારી આંખો ઠરે,
ને નહિ આવો તો મુખ નહિ મોડું”
જન્મભુમિ અને ઊછેરઃ ભાવનગર
પ્રથમ આપ સૌ નું ભાવભીનું સ્વાગત છે. આપ સૌ ની પ્રેરણા મારા માટે ઘણીજ મહત્વની છે.આપ સૌ નો અભિપ્રાય અને સુચન ” ફૂલવાડી ” ને સિંચન કરવા સમાન છે.
કવિતા સાથે લાગણીશીલ હૈયાનો પરિચય , નિકટતા શિશુવયથી છે એ કહું તો અતિશયોક્તિ નહી થાય. “મંગળ મંદીર ખોલો “, “આભમાં ઊગેલ ચાંદલો”, અને “આ પસ્તાવો વિપુલ ઝરણું “જેવા પ્રિય કાવ્યો મન,તન અને હૈયા ને હરી લેતા.
આજ ભાવના ના બીજ ૧૯૬૭માં, કોલેજકાળ દરમ્યાન “અદયભીંત્” કોઈ બિચારી,(”સ્ત્રી” મેગેઝીનમાં)અને કહેશો નહી, હસતો રહ્યો, કાવ્યનો પ્રવાહ શરૂ થયો.
૧૯૭૫માં ફેમીલી સાથે અમેરિકા આવ્યો. નવો દેશ તેમજ સ્થાયી થવાની ચિંતા. બાળકો ના આભ્યાસ, આ બધી કૌટુંબિક જવાબદારીની વણઝાર માં કાવ્ય-સુંદરી થી આળગો થઈ ગયો.૧૯૭૯માં હ્યુસ્ટ્નમાં આવી સ્થાઈ થયો , હ્યુસ્ટ્નમાં ચાલતી ગુજરાતી સાહિત્ય સરિતાએ આવેગ આપ્યો. ” કાવ્ય-સુંદરીની સાથે સાથે ” મારો પ્રથમ સંગ્રહ ગઝલ સમ્રાટ શ્રી આદિલ મનસૂરીને હસ્તે પ્રગટ થયો(૨૦૦૨). પરદેશમાં આપણી માતૃભાષા ગુજરાતી ધીરે ધીરે ભુલાતી જાય છે. આપણાં બાળકો ગુજરાતી બોલી શકે છે, પણ લખી કે વાંચી શકતા નથી તો પછી આપણાં બાળકોની પેઢીમાં આપણી માતૃભાષા તદ્દન ન બોલાય એવું પણ બને ! ચાલો આપણે સયુંકત પ્રયાસ કરીએ અને પરદેશમા એક પ્રકટતા દીપ ને તેલ ની ધાર સતત આપ્યા કરીએ.આશા રાખીએ કે આપણી માતૃભાષા પરદેશમાં પણ અમર રહે.



“મૌનના ખડકો પછી, ઓગળી છલકી જશે?
જો ખબર પડશે તને , છૂટવાની ક્ષણ વિશે.”
Excellent thoughts and similies! I found this a very refrashing gazal! Very original and creative comparisons!
Dinesh O. Shah,Gainesville, Florida, USA
Comment by Dr. Dinesh O. Shah | January 10, 2008
વાહ ભાઈ વાહ !
બહુજ સુંદર રચના.
મન આનંદથી ઊભરાઈ ગયું.
નખશિખ સુંદર.
લખનારનો વધારે પરિચય કેવી રીતે મળે?
Comment by Shah Pravinchandra K | January 10, 2008
આજ મેં ઢાળી નજર તો સમય થંભી ગયો!
શબ્દને સમજાવવા, ઘૂંટવાની ક્ષણ વિશે!
gr88888888
Comment by neeta | January 11, 2008
વાહ… સુંદર રચના…
કવિ ને અભિનંદન…
Comment by ભાવિન ગોહિલ | January 12, 2008