ચૂટેલા શેર
કોઈનાં ભીનાં પગલાં થશે , એવો એક વર્તારો છે,
સ્મિત ને આસું બન્નેમાંથી જોઈએ કોને વારો છે?
ઉર્મિની એક ઝૂંપડી દિલમાં બળી ગઈ,
તે દિવસે ચારે કોર ગજબ રોશની હતી.
ના મારા ગુના યાદ કે ના એની સજા યાદ,
રહી ગયો છે અમસ્તોજ મને મારો ખૂદા યાદ.
નિર્દયને ત્યાં લીધો છે વિસામો અનેકવાર,
ખૂદ આંસુએ દીધો છે દિલાસો અનેકવાર.
અમારી દુર્દશાઓ પણ તમારા રૂપ જેવી છે,
હજારો વાત કહી દે છે ને સંબોધન નથી હોતા.
જગતના માનવી માટે જગતના સૌ સીમાડા છે,
કવિ છું માટે મારે તો બધા રસ્તા ઉઘાડા છે.
-સૈફ પાલનપુરી
6 Comments »
Leave a comment
પરિચય અને સ્વાગત
વિશ્વદીપ બારડ
“આવો, આવો તો મારી આંખો ઠરે,
ને નહિ આવો તો મુખ નહિ મોડું”
જન્મભુમિ અને ઊછેરઃ ભાવનગર
પ્રથમ આપ સૌ નું ભાવભીનું સ્વાગત છે. આપ સૌ ની પ્રેરણા મારા માટે ઘણીજ મહત્વની છે.આપ સૌ નો અભિપ્રાય અને સુચન ” ફૂલવાડી ” ને સિંચન કરવા સમાન છે.
કવિતા સાથે લાગણીશીલ હૈયાનો પરિચય , નિકટતા શિશુવયથી છે એ કહું તો અતિશયોક્તિ નહી થાય. “મંગળ મંદીર ખોલો “, “આભમાં ઊગેલ ચાંદલો”, અને “આ પસ્તાવો વિપુલ ઝરણું “જેવા પ્રિય કાવ્યો મન,તન અને હૈયા ને હરી લેતા.
આજ ભાવના ના બીજ ૧૯૬૭માં, કોલેજકાળ દરમ્યાન “અદયભીંત્” કોઈ બિચારી,(”સ્ત્રી” મેગેઝીનમાં)અને કહેશો નહી, હસતો રહ્યો, કાવ્યનો પ્રવાહ શરૂ થયો.
૧૯૭૫માં ફેમીલી સાથે અમેરિકા આવ્યો. નવો દેશ તેમજ સ્થાયી થવાની ચિંતા. બાળકો ના આભ્યાસ, આ બધી કૌટુંબિક જવાબદારીની વણઝાર માં કાવ્ય-સુંદરી થી આળગો થઈ ગયો.૧૯૭૯માં હ્યુસ્ટ્નમાં આવી સ્થાઈ થયો , હ્યુસ્ટ્નમાં ચાલતી ગુજરાતી સાહિત્ય સરિતાએ આવેગ આપ્યો. ” કાવ્ય-સુંદરીની સાથે સાથે ” મારો પ્રથમ સંગ્રહ ગઝલ સમ્રાટ શ્રી આદિલ મનસૂરીને હસ્તે પ્રગટ થયો(૨૦૦૨). પરદેશમાં આપણી માતૃભાષા ગુજરાતી ધીરે ધીરે ભુલાતી જાય છે. આપણાં બાળકો ગુજરાતી બોલી શકે છે, પણ લખી કે વાંચી શકતા નથી તો પછી આપણાં બાળકોની પેઢીમાં આપણી માતૃભાષા તદ્દન ન બોલાય એવું પણ બને ! ચાલો આપણે સયુંકત પ્રયાસ કરીએ અને પરદેશમા એક પ્રકટતા દીપ ને તેલ ની ધાર સતત આપ્યા કરીએ.આશા રાખીએ કે આપણી માતૃભાષા પરદેશમાં પણ અમર રહે.



સ્મિત અને આંસુમાંથી જોઇએ કોનો વારો છે..
વરસો પહેલા મારી ડાયરીમાં આ મારી પ્રિય પંક્તિરૂપે સચવાયેલ છે. મજા આવી ફરી એકવાર અહીં વાંચવાની…
Comment by nilam doshi | October 23, 2007
કવિ છું માટે મારે તો બધા રસ્તા ઊઘાડા છે. બહુ સરસ ગઝલ છે.
Comment by Rekha | October 23, 2007
ULTIMATE SHELTER
MUDAEE LAKHA BURA CHAHE TO KYA HOTA HAY
WOHI HOTA HAI JO MANJURE KHUDA HOTA HAI
Comment by REKHASDEDHIA | October 24, 2007
really nice one…..!!
Comment by Pinki | October 24, 2007
ના મારા ગુના યાદ કે ના એની સજા યાદ,
રહી ગયો છે અમસ્તોજ મને મારો ખૂદા યાદ
khub j saras
Comment by neetakotecha | October 25, 2007
કવિ છું માટે મારે બધા રસ્તા ઉઘાડા છે
wonderful
Comment by pravinash1 | October 25, 2007