અંધારું કરો !-નિર્મિશ ઠાકર
વૃક્ષ ગાતું ઘેનેભીનું ગાન, અંધારું કરો !
આંખ મીંચે છે બધાંયે પાન,અંધારું કરો !
ફૂલ નહીં તો ફૂલ કેરી પાંખડી!આ શ્વાસથી
વેદનાને આપવાં છે માન, અંધારું કરો !
ઓગળ્યાં આ વૃક્ષ,પેલા પ્હાડ ને ઝાંખી નદી
ધુમ્મસો શાં ધૂંધળા મેદાન, અંધારું કરો !
મૌન ઝીણું કૈંક બોલે છે અને એકાંતના
છે-ક લંબાતા રહે છે કાન, અંધારું કરો !
ધૃજતા હાથો પસારે છે હવાયે ક્યારની
સ્પર્શ ઉભા છે બની વેરાન,અંધારું કરો!
-નિર્મિશ ઠાકર
6 Comments »
Leave a comment
પરિચય અને સ્વાગત
વિશ્વદીપ બારડ
“આવો, આવો તો મારી આંખો ઠરે,
ને નહિ આવો તો મુખ નહિ મોડું”
જન્મભુમિ અને ઊછેરઃ ભાવનગર
પ્રથમ આપ સૌ નું ભાવભીનું સ્વાગત છે. આપ સૌ ની પ્રેરણા મારા માટે ઘણીજ મહત્વની છે.આપ સૌ નો અભિપ્રાય અને સુચન ” ફૂલવાડી ” ને સિંચન કરવા સમાન છે.
કવિતા સાથે લાગણીશીલ હૈયાનો પરિચય , નિકટતા શિશુવયથી છે એ કહું તો અતિશયોક્તિ નહી થાય. “મંગળ મંદીર ખોલો “, “આભમાં ઊગેલ ચાંદલો”, અને “આ પસ્તાવો વિપુલ ઝરણું “જેવા પ્રિય કાવ્યો મન,તન અને હૈયા ને હરી લેતા.
આજ ભાવના ના બીજ ૧૯૬૭માં, કોલેજકાળ દરમ્યાન “અદયભીંત્” કોઈ બિચારી,(”સ્ત્રી” મેગેઝીનમાં)અને કહેશો નહી, હસતો રહ્યો, કાવ્યનો પ્રવાહ શરૂ થયો.
૧૯૭૫માં ફેમીલી સાથે અમેરિકા આવ્યો. નવો દેશ તેમજ સ્થાયી થવાની ચિંતા. બાળકો ના આભ્યાસ, આ બધી કૌટુંબિક જવાબદારીની વણઝાર માં કાવ્ય-સુંદરી થી આળગો થઈ ગયો.૧૯૭૯માં હ્યુસ્ટ્નમાં આવી સ્થાઈ થયો , હ્યુસ્ટ્નમાં ચાલતી ગુજરાતી સાહિત્ય સરિતાએ આવેગ આપ્યો. ” કાવ્ય-સુંદરીની સાથે સાથે ” મારો પ્રથમ સંગ્રહ ગઝલ સમ્રાટ શ્રી આદિલ મનસૂરીને હસ્તે પ્રગટ થયો(૨૦૦૨). પરદેશમાં આપણી માતૃભાષા ગુજરાતી ધીરે ધીરે ભુલાતી જાય છે. આપણાં બાળકો ગુજરાતી બોલી શકે છે, પણ લખી કે વાંચી શકતા નથી તો પછી આપણાં બાળકોની પેઢીમાં આપણી માતૃભાષા તદ્દન ન બોલાય એવું પણ બને ! ચાલો આપણે સયુંકત પ્રયાસ કરીએ અને પરદેશમા એક પ્રકટતા દીપ ને તેલ ની ધાર સતત આપ્યા કરીએ.આશા રાખીએ કે આપણી માતૃભાષા પરદેશમાં પણ અમર રહે.
-
- var sc_project=2696512; var sc_invisible=0; var sc_partition=26; var sc_security="5641c9a4";
View My Stats -
વેદનાને આપવા છે માન, અંધારુ કરો…બહુ સરસ ગઝલ છે….
Comment by Rekha | August 20, 2007
“Wonderful” is the only word!
My regards.
Shah Pravinchandra Kasturchand
Comment by Shah Pravinchandra Kasturchand | August 20, 2007
આંખ મીંચે છે બધાયે પાન..
સરસ.માણવું ગમ્યું.
Comment by nilam doshi | August 21, 2007
ફૂલ નહીં તો ફૂલ કેરી પાંખડી!આ શ્વાસથી
વેદનાને આપવાં છે માન, અંધારું કરો
-ખૂબસુરત શેર…
Comment by વિવેક | August 21, 2007
બહુજ સરસ ગઝલ. નવી અનુભૂતિ અને નવા પ્રતીકોથી એકદમ જુદી.
Comment by પંચમ શુક્લ | August 21, 2007
I liked the picture more than the poem. That picture has so many emotions contained in just one moment!
Comment by Chirag Patel | August 22, 2007