ફૂલવાડી

શબ્દગંગાની હૃદય-ઉર્મિ એટલે ફૂલવાડી

હાર્યો બખિયા ભરતાં ભરતાં!

showletter2.jpg 

અલ્યા ભાઈ,  હાથ ઈશ્વર તરફ, પગ લાંબા  ચંપલ તરફ્!

**************************************************

જીવી   રહ્યો    છું મરતાં-મરતાં    ઠંડા    શ્વાસો    ભરતાં-ભરતાં, 
મરતાં-મરતાં    કોણ    નજરને  દોરી    રહ્યું     છે ફરતાં-ફરતાં?

આંખો     સ્થિર  છે  દર્શન - ઘેલી  એ    છે ચિંતાતુર   જીવનનાં,
દિલના    ધબકારા    જોવાને  હાથ     મુકે છે    ડરતાં     ડરતાં.

દુઃખથી    ટેવાયેલું      હૈયું  શાંતી       મેળવશે     શું    કિનારે?
જા    મઝધારે  પાછો , પાગલ! આવ્યો     તેવો  તરતાં-તરતાં.

હસતા     જખ્મો  ના     અળસાયા      દૂઝતા  ઘાવો  ના રૂઝાયા,
હાય    અભાગી  આખું    જીવતર    હાર્યો  બખિયા   ભરતાં-ભરતાં.

ગમગિનીનો     બોજ     ઘટ્યો     કા    સૂકો  દરિયો   શેં  જોવાશે?
એવો   શો    આધાર મળ્યો, દિલ! ઝરણાં  થંભ્યા   ઝરતાં-ઝરતાં.

ધરતીકંપ     થયો      કે ફરી    ગઈ   દર્શનની     આનંદ- ધ્રુજારી;
છૂટી  ગયું   કાં     હાથથી,  સાકી! હોઠે    પ્યાલું    ધરતાં-ધરતાં?

માન ‘જિગર’   એ     પાણી  છે  જે    પાલવને  તરબોળ  બનાવે,
આંસુ    તો તડપ્યા    જ   કરે    છે  પાંપણ   પર   થંભી  થરથરતાં.

-જમિયત પંડ્યા’જિગર’

June 29, 2007 - Posted by વિશ્વદીપ બારડ | ગમતી ગઝલ | | 1 Comment

1 Comment »

  1. maan jigara e praani che je paalavane tarbol banave

    really nice

    Comment by pravinash1 | June 29, 2007

Leave a comment