હું પણ જાણું તું પણ જાણે
કોણ ખરું છે ખોટું શું છે ? હું પણ જાણું તું પણ જાણે,
મનમાં કોના ઓછું શું છે ? હું પણ જાણું તું પણ જાણે.
સૌનું હસવું રડવું સરખું , ચઢવું ને ઓસરવું સરખું,
તોય બધામાં નોખું શું છે ? હું પણ જાણું તું પણ જાણે.
ક્યારે કેવી ચાલ રમાશે જો જાણો તો જીતશો , બાકી,
ઊંટ, વજીર ને ઘોડુ શું છે ? હું પણ જાણું તું પણ જાણે.
દિલ પર રોજે રોજનું ભારણ , સંબંધો તૂટવાનું કારણ,
ઝાઝું નહીં તો થોડું શુ છે ? હું પણ જાણું તુ પણ જાણે.
તારો મોભો, માન,પ્રતિષ્ઠા, વૈભવ, કિર્તી સૌ ર’વાદે,
કાળું શું છે, ધોળું શું છે ? હું પણ જાણું તું પણ જાણું.
મકરંદ - ગઝલગરિમા-૨૦૦૧
*********************************************
નિરાશા ભરેલા સ્વરે શું કહો છો ?
તમે જે કહો છો , મને શું કહો છો ?
વહેતી જતી આ નદીને કિનારે,
હતું એક શબ ક્યાં જશે ? શુ કહો છો?
- ”દીપ”
યાદ કરે
પવૅતની ટોચપર ચઢવા સૌ ને અધુરાઈ છે,
ધરતી ના ભારની કોઈ તો દયા કરે.
ક્ર્ષ્ણની વાંસળી મુગ્ધ કરે ઘેલી રાધા ને ,
વાંસળીના બનાવનારને કોઈ તો યાદ કરે.
જન્મથી-મરણ લગી એનોજ સહારો લીધો છે,
લાકડાના બલિદાનની કોઈ તો વાત કરે.
મહા-માનવ થઈ ગયાં અહી નામ કમાવી,
જન્મ દેનાર એની જનેતા કોઈ તો યાદ કરે.
પરિચય અને સ્વાગત
વિશ્વદીપ બારડ
“આવો, આવો તો મારી આંખો ઠરે,
ને નહિ આવો તો મુખ નહિ મોડું”
જન્મભુમિ અને ઊછેરઃ ભાવનગર
પ્રથમ આપ સૌ નું ભાવભીનું સ્વાગત છે. આપ સૌ ની પ્રેરણા મારા માટે ઘણીજ મહત્વની છે.આપ સૌ નો અભિપ્રાય અને સુચન ” ફૂલવાડી ” ને સિંચન કરવા સમાન છે.
કવિતા સાથે લાગણીશીલ હૈયાનો પરિચય , નિકટતા શિશુવયથી છે એ કહું તો અતિશયોક્તિ નહી થાય. “મંગળ મંદીર ખોલો “, “આભમાં ઊગેલ ચાંદલો”, અને “આ પસ્તાવો વિપુલ ઝરણું “જેવા પ્રિય કાવ્યો મન,તન અને હૈયા ને હરી લેતા.
આજ ભાવના ના બીજ ૧૯૬૭માં, કોલેજકાળ દરમ્યાન “અદયભીંત્” કોઈ બિચારી,(”સ્ત્રી” મેગેઝીનમાં)અને કહેશો નહી, હસતો રહ્યો, કાવ્યનો પ્રવાહ શરૂ થયો.
૧૯૭૫માં ફેમીલી સાથે અમેરિકા આવ્યો. નવો દેશ તેમજ સ્થાયી થવાની ચિંતા. બાળકો ના આભ્યાસ, આ બધી કૌટુંબિક જવાબદારીની વણઝાર માં કાવ્ય-સુંદરી થી આળગો થઈ ગયો.૧૯૭૯માં હ્યુસ્ટ્નમાં આવી સ્થાઈ થયો , હ્યુસ્ટ્નમાં ચાલતી ગુજરાતી સાહિત્ય સરિતાએ આવેગ આપ્યો. ” કાવ્ય-સુંદરીની સાથે સાથે ” મારો પ્રથમ સંગ્રહ ગઝલ સમ્રાટ શ્રી આદિલ મનસૂરીને હસ્તે પ્રગટ થયો(૨૦૦૨). પરદેશમાં આપણી માતૃભાષા ગુજરાતી ધીરે ધીરે ભુલાતી જાય છે. આપણાં બાળકો ગુજરાતી બોલી શકે છે, પણ લખી કે વાંચી શકતા નથી તો પછી આપણાં બાળકોની પેઢીમાં આપણી માતૃભાષા તદ્દન ન બોલાય એવું પણ બને ! ચાલો આપણે સયુંકત પ્રયાસ કરીએ અને પરદેશમા એક પ્રકટતા દીપ ને તેલ ની ધાર સતત આપ્યા કરીએ.આશા રાખીએ કે આપણી માતૃભાષા પરદેશમાં પણ અમર રહે.
-
- var sc_project=2696512; var sc_invisible=0; var sc_partition=26; var sc_security="5641c9a4";
View My Stats -
