હોયછે.
રોજ રોજ આંસુ પાડનારા, મજાકનુ કારણ બનતા હોય છે
દદૅ કોણ લે, સૌ વાતનું વતેતર કરતા હોય છે.
કેટલાય ઘર એમને એમ બળી ખાખ થઈ જતાં હોય છે,
ભભુકતી આગને ફૂંક મારવાની મજા માણતા હોય છે.
યજ્ઞ કરનાર ઘીના ડબ્બા હજારો હોમાતા હોય છે,
દલીતોના પેટ પર પાટુ મારવાનું કામ કરતા હોય છે.
મોતની મજાક ઉડાવી લાશપર આંખ આડા કાન કરતા હોયછે,
“દીપ” રાખજે કાળજું કઠણ ,દુનિયા સાવ નઠારી હોયછે.
4 Comments »
Leave a comment
પરિચય અને સ્વાગત
વિશ્વદીપ બારડ
“આવો, આવો તો મારી આંખો ઠરે,
ને નહિ આવો તો મુખ નહિ મોડું”
જન્મભુમિ અને ઊછેરઃ ભાવનગર
પ્રથમ આપ સૌ નું ભાવભીનું સ્વાગત છે. આપ સૌ ની પ્રેરણા મારા માટે ઘણીજ મહત્વની છે.આપ સૌ નો અભિપ્રાય અને સુચન ” ફૂલવાડી ” ને સિંચન કરવા સમાન છે.
કવિતા સાથે લાગણીશીલ હૈયાનો પરિચય , નિકટતા શિશુવયથી છે એ કહું તો અતિશયોક્તિ નહી થાય. “મંગળ મંદીર ખોલો “, “આભમાં ઊગેલ ચાંદલો”, અને “આ પસ્તાવો વિપુલ ઝરણું “જેવા પ્રિય કાવ્યો મન,તન અને હૈયા ને હરી લેતા.
આજ ભાવના ના બીજ ૧૯૬૭માં, કોલેજકાળ દરમ્યાન “અદયભીંત્” કોઈ બિચારી,(”સ્ત્રી” મેગેઝીનમાં)અને કહેશો નહી, હસતો રહ્યો, કાવ્યનો પ્રવાહ શરૂ થયો.
૧૯૭૫માં ફેમીલી સાથે અમેરિકા આવ્યો. નવો દેશ તેમજ સ્થાયી થવાની ચિંતા. બાળકો ના આભ્યાસ, આ બધી કૌટુંબિક જવાબદારીની વણઝાર માં કાવ્ય-સુંદરી થી આળગો થઈ ગયો.૧૯૭૯માં હ્યુસ્ટ્નમાં આવી સ્થાઈ થયો , હ્યુસ્ટ્નમાં ચાલતી ગુજરાતી સાહિત્ય સરિતાએ આવેગ આપ્યો. ” કાવ્ય-સુંદરીની સાથે સાથે ” મારો પ્રથમ સંગ્રહ ગઝલ સમ્રાટ શ્રી આદિલ મનસૂરીને હસ્તે પ્રગટ થયો(૨૦૦૨). પરદેશમાં આપણી માતૃભાષા ગુજરાતી ધીરે ધીરે ભુલાતી જાય છે. આપણાં બાળકો ગુજરાતી બોલી શકે છે, પણ લખી કે વાંચી શકતા નથી તો પછી આપણાં બાળકોની પેઢીમાં આપણી માતૃભાષા તદ્દન ન બોલાય એવું પણ બને ! ચાલો આપણે સયુંકત પ્રયાસ કરીએ અને પરદેશમા એક પ્રકટતા દીપ ને તેલ ની ધાર સતત આપ્યા કરીએ.આશા રાખીએ કે આપણી માતૃભાષા પરદેશમાં પણ અમર રહે.
-
- var sc_project=2696512; var sc_invisible=0; var sc_partition=26; var sc_security="5641c9a4";
View My Stats -
“દીપ” રાખજે કાળજું કઠણ ,દુનિયા સાવ નઠારી હોયછે.
એકદમ સાચી વાત
Comment by vijayshah | January 29, 2007
દુનિયા નઠારી હોય કે સારી
‘દીપ” એમાંજ જીવવાનું હોય છે
Comment by pravinash1 | January 29, 2007
Very well said!
Comment by Rachit | January 29, 2007
દીપ, તમે ખરેખર સાચી વાત કરી છે. સાવચેતી રાખીને જીવન જીવવુ જોઇએ. જે જીવન મળ્યું છે તેને સારી રીતે સદ ઉપયોગી બનાવવુ જોઇએ.
Comment by Rekha Barad | January 29, 2007