ફૂલવાડી

શબ્દગંગાની હૃદય-ઉર્મિ એટલે ફૂલવાડી

હસતો રહ્યો

 

 વષૌ લગી  કારણ વિના  અંધાર પર  હસતો રહ્યો,
મહેંકતી  આંખે  સજેલી  ધાર  પર  હાસતો  રહ્યો.

વિશ્વના   આ     રૂપ-ચક્રો  કેટલું    હાંફ્યા  કરે ,
કોને કહું? આધારહીન  આધાર  પર હસતો રહ્યો.

માગૅમાં  અમથા મળેલા  ગમ  હજીયે   યાદ છે,
ખાલી મળેલા સ્મિત મહીંના ખાર પર હસતો રહ્યો.

પાંખ છું પણ  ભીંતના કો’ ભારથી  સ્વરતો રહ્યો,
જીત પર  હસતો  રહ્યો ને  હાર પર હસતો   રહ્યો.

January 28, 2007 - Posted by વિશ્વદીપ બારડ | સ્વરચિત રચના | | No Comments Yet

No comments yet.

Leave a comment